İzlenimler, Yaklaşımlar, Paylaşımlar

Mutlaka okunmalı: yüz eşyayla yaşamak

2011-08-26T11:59:00.006+03:00

Amerika öyle bir büyüdü ki ekonomisi çöktüğünde ona bağımlı kalan devletler de bu çöküşün altında kalacaklar. Kendi öz kaynaklarımızla yetinip yarı aç da olsak, kısa sürede tüm bağımlı ekonomilerden sıyrılıp bağımsız olmanın yolunu bulmalıyız.

Amerika'nın son alışveriş trendi: Alışveriş yapmamak!

Hatta eldeki mallardan da kurtulup, hayatı sadeleştirmek! Kriz sonrası, çalışanlar, gelirlerinin daha büyük bir bölümünü harcamayıp biriktirmeye başlayınca, ABD'li üreticilerin etekleri tutuşmuş! Şu ara yapılan çoğu tüketici araştırmaları "Bu adamlar ne satın alırlarsa mutlu olurlar?" la ilgili.

Ortaya çıkmış ki bir servis almak, mal almaktan daha faydalı insan doğasına.

Yani bir ayakkabı yerine kutu oyunu, pahalı bir çanta yerine spor salonu üyeliği, araba yerine seyahat, ruj yerine sinema bileti, insanları daha mutlu ediyor! Bir tecrübe satın almak, kişiye daha yoğun ve uzun süreli bir tatmin sağlıyor. Üstelik 'Mal edinmenin mutluluk getirmediğini öğrenen 'dünyanın en çok satın alan halkı', kocaman otomobillerini, dört oda bir salon evlerini, 48 parçalık yemek takımlarını, doğrayan parçalayan karıştıran onlarca mutfak aletlerini satıp, ayrı bir oda haline gelmiş gardıroplar dolusu giysilerini fakirlere bağışlayıp hayatlarını sadeleştiriyor. Bazı aileler 40 metrekare bir evde, dört tabak, dört bardakla ve işe bisikletle gidip gelerek yaşamanın onları hiç olmadıkları kadar mesut ettiğini iddia ediyor. Bu esnada biriktirdikleri parayı yoga derslerine ve tatillere harcıyorlar.

YÜZ EŞYAYLA YAŞAMAYA DAVET!

Bir internet sitesi, tüketicileri sadece ve sadece 100 adet kişisel eşyayla yaşamaya davet ediyor! Yani kıyafet, kozmetik, ayakkabı, kitap, kalem, her şey toplam 100 parça edecek. Sitenin çağrısı büyük ilgi görüyor ve internet kullanıcılarından hatırı sayılır sayıda bir grup, kişisel eşyalarını hayır derneklerine bağışlayıp hayatlarındaki kalabalıktan kurtuluyor. Hikâye, psikologlara göre şu: İnsanlar, iyi ya da berbat, yaşamlarındaki tüm değişikliklere çabucak alışıyor ve doğalarında var olan sabit mutluluk seviyesine bir an önce ulaşmaya çalışıyorlar. Ebeveynlerinden birini kaybeden bir insanın bir süre sonra eski mutluluk ve neşesine kavuşması da bu yüzden, yalı alanın birkaç yıl sonra yalıda oturmayı kanıksayıp eskisi kadar 'mutsuz' olması da! Yani para mutluluk getirmiyor denemez ama parayla satın alınan mallar mutluluk getirmiyor! Şan dersleri, seyahatler, piknikler, tiyatro oyunları filansa başka!

Farklı tecrübeler hayatı zenginleştirip memnuniyeti yükseltiyor! Los Angeles lı filmci Roko Belic dünyayı dolaşıp *Happy *(*Mutlu*) isimli bir belgesel üzerinde çalışıyor. New York Times gazetesinin haberine göre San Fransisco'nun kalburüstü semtlerinden birindeki evini bırakıp, hayatını tamamen değiştirip, Malibu plajında bir karavana taşınmış! Haftada üç dört gün sörf yapabildiği için şu anda ufacık karavanda çok daha mutlu bir hayat yaşadığını anlatmış.

AVUCUNUZU AÇMAYI DENEDİNİZ Mİ?

Asya'da maymun yakalamak için kullanılan bir çeşit tuzak vardır: Bir Hindistan cevizi oyulur ve iple bir ağaca veya yerdeki bir kazığa bağlanır. Hindistan cevizinin altına ince bir yarık açılır ve oradan içine tatlı bir yiyecek konur. Bu yarık sadece maymunun elini açıkken sokacağı büyüklüktedir. Yumruk yaptığında elini dışarı çıkaramaz. Maymun tatlının kokusunu alır, yiyeceği yakalamak için elini içeri sokar, ama yiyecek elindeyken elini dışarı çıkarması olanaksızdır. Sıkıca yumruk yapılmış el, bu yarıktan dışarı çıkmaz. Avcılar geldiğinde maymun çılgına döner, ama kaçamaz. Aslında bu maymunu tutsak eden hiçbir şey yoktur. Onu sadece, kendi bağımlılığının gücü tutsak etmiştir. Yapması gereken tek şey, elini açıp yiyeceği bırakmaktır. Ama zihninde açgözlülüğü o kadar güçlüdür ki bu tuzaktan kurtulan m aymun çok nadir görülür.

Bizleri de tuzağa düşüren ve orada kalmamıza neden olan şey, arzularımız ve zihnimizde onlara bağımlı oluşumuzdur. Tüm yapmamız gereken; elimizi açıp benliğimizi, bağımlı olduğumuz şeyleri serbest bırakmak ve dolayısıyla özgür olmaktır! Bu örnekle benzeştirirsek; ben, sahip olduğumuzu düşündüğümüz her şeyin bizim için birer tuzak olduğunu fark etmediğimizi düşünüyorum:

-- Çoğunlukla konuşmaktan fazla bir özelliğini kullanmadığımız son model cep telefonlarına sahip olmak,

-- Ortalama 15 m2´sini kullandığımız ama kullandığımız alandan 10–20 kat büyük evlere sahip olmak,

-- Belki bir kez giydikten sonra çok uzun sure dolabımızın bir köşesinde unuttuğumuz günün modasına uygun giysilere sahip olmak,

--Okumadığımız kitaplara sahip olmak, —Asla kadranın gösterdiği sürate ulaşamayacağımız en süratli arabaya sahip olmak,

-- Bize günde 3–5 kez zamanı, başkalarına sürekli zenginliğimizi gösteren kol saatlerine sahip olmak,

-- Vakit bulup gidilemeyen, gidilse bile dinlendirmekten çok uzak; tabiri caizse yorgunluktan haşatımızı çıkaracak deniz kenarına yakın bir yazlık, bir dinlence evine sahip olmak,

-- Vaktimize, nakdimize, aklımıza, çenemize zarar verse bile bir futbol takımı taraftarlığına sahip olmak,

-- Oturmadığımız koltuk takımları, izlemediğimiz dev ekran televizyonlar; kullanmadığımız, faydalanmadığımız daha nelere sahip olmak… Ya da sahip olduğumuzu sanmak…

-- Sadece çevre olsun diye bulunduğumuz ortamlar ve arkadaşlıklar... O maymun gibi; avucumuzda tuttuğumuz sürece (faydalanamasak bile) sahip olduğumuzu sanmıyor muyuz? Ve ancak parmaklarımızı gevşetip bunlardan vazgeçtiğimiz zaman gerçekten özgür olup tüm yeteneklerimizi kullanabilir hale gelmeyecek miyiz?

Aslında biz bu dünyaya sahip olmaya değil, şahit olmaya gelmişiz. Ah bunu bir anlayabilsek...

Doç .Dr. Erol ERÇAĞ

"annelik ve ahlâk insanda zaten vardır ve öğretilmesine gerek yoktur." mu acaba?

2011-05-23T10:39:00.009+03:00

Yine bir alıntı yazısıyla paylaşım yapmak istedim. Okuduğum bir kitaptan çarpıcı bir tespiti paylaşmak istedim:

Annelik duygusu biyolojik, fakat ifade tarzı kültüreldir; yani annelik, öğrenilebilir. Fakat çağımızda, gerek Batıda, gerekse Türkiye'de sosyal bağlar, eskiye göre çok zayıflamıştır. Yaşlılar annelik tecrübelerini gençlere aktaramamakta, genç anne bu bilgileri başka kaynaklardan öğrenmeye çalışmaktadır. Oysa ideal olan, anneliğin eğitim sistemi içerisinde bilimsel olarak öğretilmesidir. Buradaki ihmal, "Annelik duygusu temel bir duygudur, insanda zaten vardır, öğretilmesine gerek yok." anlayışından kaynaklanır. Aynı düşünce, ahlâk konusu için de geçerlidir. "İnsan ahlâklı olmalıdır. Bu duygu insanın doğasında var olduğu için öğretilmesine ve anlatılmasına gerek yoktur." diye düşünülür. Modernitenin sunduğu bu görüşün eğitim sistemi tarafından onaylanması böyle bir sonuç doğurmuştur.

Kaynak: N. Tarhan, Kadın Psikolojisi, 2005, (syf. 304)

blogun yeni görünümleri

2011-05-23T10:29:00.002+03:00

Merhabalar, uzun (x 10^2) zamandır bloga yazmadığımdan yenilikleri farketmemiştim. Bugün okuduğum bir kitaptan çok hoşuma giden bir yazıyı paylaşmak için blogger'a girince şu sayfayı önerdi. Talimatları kendi bloguma uyguladığımda ortaya hoş görünümler çıktı. İlgili sayfadaki önergeleri uygulayarak siz de deneyebilirsiniz. İşte benimkiler:

Blogger currently offers five dynamic views for its public blogs. These views are only accessible if allowed for by the blog author.

Flipcard: available at http://sukrugorgulu.blogspot.com/view/flipcard

Mosaic: available at http://sukrugorgulu.blogspot.com/view/mosaic

Sidebar: available at http://sukrugorgulu.blogspot.com/view/sidebar

Snapshot: available at http://sukrugorgulu.blogspot.com/view/snapshot

Timeslide: available at http://sukrugorgulu.blogspot.com/view/timeslide

tarihi romanlar

2010-09-21T19:49:00.004+03:00

Güzel yazılarını ilgiyle takip ettiğim arkadaşım Murat'ın blogunda yayınladığı Tarihi Romanlar yazısında (onu da okuyun) önerdiği kitaplar, Osmanlı tarihiyle pek ilgili olmadığımı düşünmeme rağmen, akıcı bir kurguyla yazılmış kitapları okumayı sevdiğim için merakımı celbetti ve ilk kitap olan 'Dünyanın İlk Günü'nü Ramazan bayramından hemen önce edindim. Yaklaşık 700 sayfa olan bu cep boy kitabı bir haftaya kalmadan bitirmiştim ve romanın leziz tadı dimağımda kalmıştı. Böylece Murat'ın paylaşımı üzerinden Osmanlı tarihine merak sarmış oldum ve diğer kitapları da önerilen sırayla okumak için edinmeye başladım. Fakat ikinci kitap olan Imprimatur'un elime geçmesi biraz uzun sürünce, listedeki beş kitaptan üçünün yazarı olan Okay Tiryakioğlu'nun 'Kumandan' isminde bir kitabı daha olduğunu kitapçıda gezinirken öğrenip hemen aldım. Şimdilik onu okuyorum. (Bu arada, ben araştırırken, en uygun fiyatlar D&R internet mağazasındaydı; alacak olursanız hepsini toptan sipariş verebilirsiniz) 'Kumandan'ı bitirince, listedeki sıraya göre okumaya devam edeceğim. Bakalım ne kadar sürede okuyacağım :)

Murat'ın yazısından kitaplarla ilgili kısmı alıntılıyorum:

Dünyanın İlk Günü: Genç yazar Beyazıt Akman'nın ilk kitabı ve devamı gelecek gibi görünüyor. Yazar yurtdışında yaşıyor ve romanı yazarken dünya çapında saygı görülen kaynaklardan ve arşivlerden yararlandığını belirtiyor. Kitabın konusu kısaca Fatih Sultan Mehmet'in tahta çıkış süreci ve İstanbul'un fethi. İlk bakışta konu çok sıradan ve basit görülebilir fakat kitap o kadar harika kurgulanmış ki kitabı okuduktan sonra Topkapı sarayının önünden geçerken sanki Fatih Sultan Mehmet hala sarayda yaşıyor, Yedikule surlarının önünden geçerken kuşatma daha dün sonlanmış ve başınızı kaldırıp burçlara baktığınızda o ihtişamlı kıyafetleriyle yeniçerileri görecekmiş gibi hissediyorsunuz. En çok beğendiğim ilk 3 kitap arasında olduğunu hiç tereddütsüz söyleyebilirim. Kitapla ilgili daha fazla bilgiyi web sitesinden alabilirsiniz.

İmprimatur: Viyana kuşatması esnasında İtalya'da geçen olayları anlatıyor. Kuşatma altındaki insanların ruh halini ve o zamanlar hakkında bilgi almak için oldukça başarılı bir eser. Tabii ki kuşatmayı yapanlara kuşatma altındakilerin gözüyle bakma fırsatı da veriyor. (ŞG notu: Bu kitabın bir de CD'si var ve kitabı okurken CD'deki müzikleri dinleyerek iyice havaya girebiliyorsunuz :))

1453 Kuşatma: Bu ve bundan sonraki 3 kitap ise Okay Tiryakioğlu'na ait. Kitaplar kadar yazarın yaşam tarzı ve hayatı da son derece ilginç. Yazar aynen Jack Kerouac'in Amerika'da yaşadığı gibi farklı bir coğrafya olan Asya steplerinde yaşayarak bu romanları yazıyor. 1453 Kuşatma da diğer bir Fatih Sultan Mehmet ve İstanbul kuşatması hikayesi, bu romanı diğerinden ayıran ise daha çok Fatih'in o süreç içerisindeki ruh halini anlatmaya çalışması.

Yavuz: Yavuz Sultan Selim'in nasıl 8 sene kısa bir sürede devletin sınırlarını 2,5 katına çıkardığının, babası, kardeşleri ve dünyanın 2 büyük devleti olan Memlük ve Safevilerle olan mücadelesinin hikayesi. Romanı okurken saltanat süresi boyunca siz de Yavuz ile seferden sefere çıkıyor ve roman ilerledikçe nasıl ki etrafındakiler Yavuz'un korkusu ve azametiyle tir tir tiriyorsa siz de onların duygularını hissetmeye başlıyorsunuz.

Kanuni: Kitabın alt başlığından da anlaşılacağı gibi babası Yavuz'un kılıçla yaptığını adaletle yapmaya çalışan ve dünyaya Muhteşem diye ün salmış bir hükümdarın hikayesi. Romanı okurken Muhteşem ünvanını tam anlamıyla hak ettiğini görüyorsunuz. Diğer kitaplarda da olan devşirme ve Türk vezirlerinin çekişmesi bu romanda daha fazla vurgulanıyor. Ayrıca roman yazımında da farklı bir teknik kullanılmış.

İyi okumalar :)

toplum mühendisliği

2010-08-23T16:32:00.008+03:00

Referandum'a yaklaşırken, çok keskin tarafgirlik durumları ortaya çıkıyor ve insanlar paketteki değişiklikleri kendileri okuyup yorumlamaktansa kendilerine sunulan spekülatif yaklaşımlara prim verme eğilimindeler gibi görünüyor bana. Malum anayasa değişikliği paketi şuradan (pdf) incelenebilir. Referandumda nereden oy kullanacağınızı öğrenmek için buraya bakabilirsiniz. Her neyse şu anda okumakta olduğum bir kitaptan bir paragraflık bir alıntı paylaşmak istiyorum. Milli eğitim sistemimize yazar tarafından yapılan bir analiz var aşağıda:

Kaynak: Serdar Kaya, "Endoktrinasyon ve Türkiye'de Toplum Mühendisliği" (sayfa 103)

Şöyle ki, hakim kalıplar doğrultusunda yapılan eğitim, büyük çoğunluğu itibariyle (1) Mühendislik, Tıp ve İşletme okumak isteyen, (2) Felsefe, Sosyoloji ve Siyasal Bilimler gibi düşünce eksenli alanlara çok fazla ilgi göstermeyen, (3) Antropoloji ve Beşeri İlimler gibi insanlığın bugün geldiği noktayı anlamaya ve bunu eleştirmeye odaklanan disiplinleri ise olsa olsa açıkta kalmamak için tercih edebilen öğrenciler üretiyor. Çok satan gazetelerin boyut olmasa da içerik itibariyle ekseriyetle tabloid formatında yayın yapmaları ya da yayın politikaları eleştirilen TV kanallarının başka türlü reyting alamıyor olmaları gibi konularla bir arada düşünüldüğünde, üniversite eğitimindeki branş tercihlerini düşünsel olana yönelik yaygın bir ilgisizlikle açıklamak mümkün hale geliyor. Bu durumu, üniversite eğitimini tamamladıktan sonra düzenli kitap okumaya ihtiyaç hissetmeyen, çünkü öğrenmeyi zihnindeki merakların peşinde koşmanın değil, geleceğe yönelik pragmatik hedeflerini gerçekleştirmenin bir aracı olarak gören bir insan tipolojsinin yaygınlığının bir sonucu olarak değerlendirmek mümkün. Bu noktada, insan doğasının bir parçası olan düşünsel merakın ortadan kaldırılmasının ciddi bir insanlık suçu olduğu da söylenebilir. Zira bir insandan bundan daha büyük bir değer çalabilmek çok zordur.

düşünsel merakımızın kaybolmaması ve geri gelmesi dileğimle...

gidiyorum gündüz gece

2010-05-04T18:30:00.011+03:00

Uzun bir aradan sonra yeniden merhaba. Bu yazıda sadece çok sevdiğim bir parçanın 91 kişilik harika bir yorumunu dogaicincal'dan paylaşmak istedim.

Doga icin Cal 2 / Uzun ince bir yoldayim - official video from Doga icin cal on Vimeo.

einstein'dan sozler

2010-03-20T18:47:00.013+02:00

Uzun bir aradan sonra yeniden merhaba :). Aydan aya da olsa yazmayı bırakmadığımı bilmenizi isterim. Evet, bu seferki konumuz Einstein. Albert Einstein'ın bilim dünyasına katkısından bahsetmek gibi büyük bir işe girişmek beni aşar. Ancak stumbleupon üzerinden bulduğum şu stanford sayfasında toplanmış olan, Einstein'ın çeşitli zamanlarda söylemiş olduğu özlü sözler fena halde hoşuma gitti ve bazılarını paylaşmak istedim. Açıkçası facebook'ta zaman zaman çevirilerini paylaştığım bu sözleri bir araya getirip blogda toplamak iyi olur diye düşündüm. Çevirilerimde hata varsa yorum yazın; hemen düzeltebilirim. Daha iyi bir çeviriniz varsa ya da sizin çevirdiğiniz bir söz olursa seve seve eklerim. Eklemeler için arada bir bakabilirsiniz.

"We can’t solve problems by using the same kind of thinking we used when we created them."

"Problemleri, onları yaratırken kullandığımız düşünme biçimini(n aynısını) kullanarak çözemeyiz."

"Education is what remains after one has forgotten everything he learned in school."

"Eğitim, okulda öğrenilenlerin tümü unutulduktan sonra geriye kalandır."

"Peace cannot be kept by force. It can only be achieved by understanding."

"Barış zorla sağlanamaz; barışa ancak birbirini anlamayla ulaşılabilir."

"The eternal mystery of the world is its comprehensibility."

"Alemin en ezeli ve ebedi esrarı onun anlaşılır olmasıdır."

"Any intelligent fool can make things bigger, more complex, and more violent. It takes a touch of genius -- and a lot of courage -- to move in the opposite direction."

"Herhangi bir yetenekli ahmak, bir durumu daha büyük, daha karmaşık ve daha azılı hale getirebilir. Aksi yönde hareket etmek dahiyane bir nitelik -ve bir hayli yürekli olmayı- gerektirir."

"Everything should be made as simple as possible, but not simpler."

"Herşey mümkün olduğu kadar sade olmalı fakat basit değil." *

"Reality is merely an illusion, albeit a very persistent one." [recommended link]

"Gerçeklik, çok kalıcı da olsa, sadece bir yanılsamadır."

"Gravitation is not responsible for people falling in love."

"İnsanların aşka düşmesinden yerçekimi sorumlu değildir."

Kaynak

*Ayşe K.

sıyrılmak lazım

2010-02-10T01:12:00.006+02:00

Aşağıdaki üç paragrafı Elif Şafak'ın Bit Palas isimli romanının 357'inci sayfasından alıntılıyorum. Çok hoşuma gittiği ve benim de kendimi bir nevi konsekutiv dormanz haline sokmuş olduğumu, çevresel koşullar düzelmiş olsa da hala bu halden çıkmamış olduğumu ve artık bu sığ safhadan kurtulmam gerektiğini hatırlattığı için sizlerle paylaşmak istedim. Beni sözleriyle sarsan elçime de buradan teşekkür ediyorum. Kitabı da okumanızı tavsiye ederim... Edebî anlatım olarak değişik bir lezzet bıraktı benim dimağımda.

Nadya, pis kokulu kehribar çantanın içini son kez gözden geçirip, fermuarını çekti. Televizyonu kapattı. Çantanın içini boşaltırken çıkardığı Karagöz kuklaları sitemle baktılar atıldıkları köşeden. Başka bir bavul alabilirdi gerçi; ama nedense bunu istemişti. Gidiyordu. Dormanz sona ermişti.

Tıpkı böcekler gibi, insanların da birer ekolojik potenzleri vardır: yani dayanabilirlik sınırları. Bu sınırlar içinde karşılaştıkları kötü çevre koşullarına yaşam işlevlerini sınırlamak suretiyle tepki gösterirler. Böylece, vücutlarındaki mekanizmaları her zamankinden az ya da farklı çalıştırır ve bu sayede, metabolizmalarını maruz kaldıkları yeni duruma göre ayarlarlar. Böylesi konsekutiv dormanz hali, belli bir yaşam çemberi içinde herhangi bir zamanda ve herhangi bir evrede ortaya çıkabileceği gibi, defalarca kez tekrarlayabilir de. Örneğin, bazı böcek türleri kış mevsimini, yumurta halinde değişik larva evrelerinde geçirerek atlatırlar. Soğuk havaları savıncaya kadar, değişimlerini durdurmak yahut yavaşlatmak suretiyle, madde değişimlerini sıfıra indirirler. Ne var ki, uzun vadede gelişmenin devam edebilmesi için bu durgunluk evresinin çok geç olmadan sona ermesi gereklidir: Zira çevre koşullarının uygun olmama durumu haddinden fazla uzun sürerse, böceklerin metabolizmalarında geri dönüşü olmayan zararlar ortaya çıkabilir.

Bildiğimiz şeyleri bilebilmek için illa ki bir alamet bekleriz bazen ya da bizi omuzlarımızdan tutup dut ağacı silkeler gibi sarsacak bir elçi, mümkünse uzaklardan gelen. Ama işte her zaman, istediğimiz suret ve ebatlarda olmayabilir gönderilen. Alametin biçiminde yahut elçinin kisvesinde değil, anlamı çözebilmektedir mesele. Nadya Onissimovna da patates lambaları dolabını basan böceklere bakarken, bunca zamandır sürdürdüğü 'Karısı Nadya' halinin bir konsekutiv dormanz olduğu fikrine kapılmıştı aniden. Nicedir yaşam işlevlerini sınırlamış, kapasitesinin altına inivermiş, madde değişimini dondurmuştu. Ve eğer bir an önce bu sığ safhadan sıyrılmaz ise, onun da benliğinde kalıcı hasarlar ortaya çıkacaktı.

beynin çekmeceleri

2010-01-20T12:54:00.003+02:00

Beyinlerimiz tıpkı evlerimiz gibidir. Çekmeceler ve dolaplardan oluşur. Beynimize giren her bilgiyi bu çekmece ya da dolaplardan birine tıkıştırırız. Çünkü; ortalığın dağınık olması evde olduğu gibi beynimizde de konforumuzu kaçıran bir durumdur. Parası olmayanların evinde az dolap ve çekmece olması gibi zihinsel ve fikirsel açıdan fakir olanların da beyinlerinde çekmece ve dolap sayısı azdır. Mesela; çevremizde çok sayıda iki çekmeceli beyinler vardır. Her bilgi, olay veya kişiyi; iyi - kötü ya da bizden - onlardan şeklinde ikiye ayırır, ne var ne yok her şeyi bu iki çekmeceye taksim ederler. Bu iki çekmeceli sistemi biraz olsun geliştirip beyinlerine bir kaç çekmece daha ekleyenler bir iki farklı kategorizasyon daha yapmayı başarabiliyorlar. Bu tabii insanlık için küçük ama onlar için önemli bir adım. Bir bakmışsın ki aynı çekmeceye salatalık soyacağı, çizmeler, ödenmemiş faturalar, çamaşır suyu ve nişan yüzüğü denk gelmiş. Olabilir ama sonuçta ortalık pırıl pırıl. Hiç bir dağınıklık yok, kafa konforu yerinde.

Ben evde değil ama beyinlerde dağınıklıktan yanayım. Ya da çok okumak, düşünmek, kafa yormak ve bu sayede yüzbinlerce yeni çekmece edinmek lazım. Edinmek de yetmez edinmeye devam etmek de lazım. Eyvah çok didaktik oldum, kendimden sıkıldım.

[Yazı ve resim alıntıdır]

Bay ve Bayan Brown: ARAF'tan alıntı

2009-09-27T23:23:00.011+03:00

Yazı, ABD Boston'a burslu olarak siyaset bilimi doktorası yapmaya giden bir Türk genci olan Omer Ozsipahioglu'nun gel-gitli hayatını ve bu hayatla bir şekilde kesişen çok farklıymış gibi görünen hayatların hikaye edildiği, hatta bizzat kelimelerle resmedildiği ARAF romanından alıntıdır. Romanın İngilizce orjinali "The Saint of Incipient Insanities: A novel by Elif Safak".

Sayfa 311:

...Tercih şansı olsa, daha hafif, narin, esnek ve portatif, her gittiği yere kolayca taşınabilen bir soyadına sahip olmak isterdi Ömer Özsipahioğlu, Mr. ve Mrs. Brown gibi.

İstanbul'da lise yıllarında İngilizce dersinde okuduğu ilk kitabın adı İngilizce Öğreniyorum-I'di. Birinci yılın ilk döneminde okutulan ders kitabıydı bu. İkinci dönem başka bir ktaba geçmişlerdi, İngilizce Öğreniyorum-II ve böyle sürüp gitmişti. Fazla bir ilerleme kaydettikleri izlenimi vermiyordu kitaplar; dördüncü ya da beşinci dönemde öğrenciler ders kitaplarının kapaklarını çiziktirerek dalga geçmeye başlamışlardı, Hala İngilizce Öğreniyorum-XIV, Umutsuzca İngilizce Öğrenmeye Devam Ediyorum XXXV. Öğretmenleri bütün dünyada İngilizce eğitiminde temelde aynı sistemin kullanıldığını, yine de farklı ülkelere uyarlarken her kitapta ufak tefek değişiklikler yapıldığnı belirtmişti. Diziyi planlayanların niyeti ne olursa olsun, kitapların başlık ve içerikleri pek başarılı değildi. İngilizceyi insanın asla tam manasıyla keşfedemeyeceği, sadece içinde debelenebileceği bir kaygan zemin gibi gösteriyorlardı; insanın dokunabileceği ama asla elinde tutamayacağı sabunumsu bir yapı. Ne kadar uğraşsan da tutamayacağın senden hızlı bir tavşan-dil, ne ulaşabildiğin, ne de ulaşıp ulaşmamayı umursamama hakkını koruyabildiğin.

Yine de, başlıklarının moral bozucu bir biçimde uzayıp gitmesine rağmen, başkahramanlar Mr. ve Mrs. Brown'dan başka birileri olsa İngilizce Öğreniyorum dizisi daha eğlenceli olabilirdi.

Eğer Türkiye'de nice lise öğrencisi gramere azami dikkat gösterip, asgari kelime hazinesiyle geçinen, iğretiliği kemikleşmiş bir İngilizce konuşuyorsa bunun suçu kısmen de olsa Mr. ve Mrs. Brown'a aitti. İngilizce Öğreniyorum I-II-III-IV... dizisi boyunca en basit faaliyetleri dahi en alengirli şekillerde yaparak sayfalarda kol gezerler, bu arada genç okurlarının yaratıcılık ve hayal yeteneklerine nasıl zarar verdiklerini bilmezlerdi.

Çift, İngilizce Öğreniyorum-I'in ilk sayfalarında, evlerinin mutfağında, ağızları kulaklarında gülümser vaziyette zuhur etmişlerdi. Bu ilk karşılaşmada Mrs. Brown "tabak", "fincan" ve "elma" kelimelerini öğretme vazifesiyle tezgahın yanında duruyor, Mr. Brown ise masada oturmuş, amaçsızca kahvesini yudumluyordu. Sonraki hafta Mrs. Brown "koltuk", "perde" ve herkesi hayrete düşürerek "televizyon" kelimelerini öğretmek üzere yine aynı elbise ve aynı tebessümle oturma odasında hazır ve nazırdı. Mr. Brown görünürlerde yoktu. Sonraki haftalarda çiftin öğretme teknikleri de gülüşleri ve giysileri gibi nadiren değişmişti. Her farklı sahnede Mr. ve Mrs. Brown etraflarındaki her şeyi üç temel ölçüte göre tanımlayıp öğretiyorlardı: renk, büyüklük ve yaş. Böylelikle, Mr. Brown bahçede küçük bir köpek gördüğünde Mrs. Brown yeşil halıyı süpürüyor ya da Mr. Brown eski koltuğunda otururken Mrs. Brown beyaz bir doğum günü pastası yapıyor, işleri karmaşıklaştırma zamanının geldiğine kani olduklarındaysa küçük yeşil yeni halıları süpürüyor ya da büyük yaşlı siyah köpeklere rastlıyorlardı.

Ancak çok geçmeden bu iç mekan sahnelerinin geçici bir safha, çiftin hayatında bir nevi ara dönem olduğu ortaya çıkmıştı. Kitabın ortalarında bir yerlerde o dönem sona erdiğinde, Mr. ve Mrs. Brown bir dizi dış mekan faaliyetine kendilerini vurup bir daha da dur-durak bilmediler. Kafeslerdeki hayvanların isimlerini saymak için hayvanat bahçesine gittiler, otlar, ağaçlar ve çiçekleri öğretmek için dağlara tırmandılar, "gözlük" seçmek, "dondurma" yemek ve "lahana" almak için yakınlardaki çiftliklere, "eldiven", "kemer" ve "küpe" satın almak için mağazalara gittiler, her ne kadar bunları hiç giymeseler de takip eden bölümlerde. Ara sıra tekrarladıkları bir başka faaliyet de uzun, mayışık "güneşli-bir-pazar-günü-idi" pikniklerine çıkmaktı. Orada "kurbağa", "uçurtma", "çekirge" kelimelerini öğrettiler, "tepeler" arasından akan bir "ırmak" kıyısında dinlenirken. Her ne kadar Mr. ve Mrs. Brown dünyanın başka memleketlerinde olup bitenlerle zerrece ilgili görünmeseler de bir keresinde "havaalanı", "gümrük", "bavul" ve "sombrero(Meksikalı şapkası)" kelimelerini öğretmek için Meksika'ya gitmişlerdi. Pek çok öğrenciyi hüsrana uğratan bir çabuklukla geri dönüp, tekrar evlerinde görüldüler; arkadaşlarına ve akrabalarına (her biri sombrerolu) tatil fotoğraflarını göstermek, bir yandan da the past perfect tense'i öğretmek için şatafatlı bir parti vererek.

Dur-durak bilmeden hareket halinde olsalar da, Mr. ve Mrs. Brown'ın asla adım atmadıkları mekanlar da vardı. Asla mezarlıklara gitmezlerdi mesela; sınıftaki oğlanların çoğunun kapısına kadar gidip, içine girmeye cesaret edemedikleri kerhaneler şöyle dursun, yaşam evrenlerinin hiçbir yerinde senatoryumlara, rehabilitasyon kliniklerine, akıl hastanelerine de rastlanmazdı. Mr. Brown'ın bir garsoniyerde ağzı kulaklarında, bütün oğlanların öğrenmeye can attıkları ayıpçı kelimeleri öğretmesini ya da Mrs. Brown'ın bedeniyle, ördekleri göstermek ve doğum günü pastalarını süslemek dışında şeyler yapabileceğini hatırlamasını bekledikleri yoktu. Ama en azından yürüyebilir, sokaklara çıkabilirlerdi. Resmettikleri dünya bunca gerçekdışı ve steril olduğundan, öğrettikleri dil de gerçekdışı ve steril bir hal almış, teorik -yani gramatik- olarak ne söylemek gerektği bilindiği halde İngilizce konuşmak bir nebze olsun kolaylaşmamıştı.

Ardından İngilizce Öğreniyorum-I-II-III... dizisinde öğretilen mutlu hayat taklidinin gerçek hayat tarafından amansızca sınanacağı o lanetli an çıkagelirdi. Çocuklarının İngilizce konuştuğunu duymak orta sınıf Türk anababaları için müthiş bir gururdu. Hiçbir fırsatı kaçırmazlardı. Pat diye, akrabalarının ve arkadaşlarının önünde İngilzce konuşmaya, bir şey söylemeye zorlarlardı, yeterki kulağa yeterince İngilizce gelsin. Anababaların, hiçbir içerik ya da maksat olmaksızın çocuklarının İngilizce konuştuğunu duyma istekleri yeterince kahrediciydi ama beterin beteri olduğu, bu anababalar birkaç turistle karşılaşınca ortaya çıkardı. "Neden konuşmuyorsun," diye dürtelerlerdi çocuklarını, "git konuş turistlerle, sor bakalım bir şeye ihtiyaçları var mı. İki dönemdir İngilizce dersi alıyorsun. Konuşabilirsin!"

Konuşabilirlerdi elbette. Sahne biraz daha farklı olsa turistlerle konuşabilir, hatta muhabbet bile edebilirlerdi. Komalar, ambulans sirenleri, sokak satıcıları, İstanbul keşmekeşi içinde eğri büğrü kaldırımları arşınlayan hayat gailesinde endişeli insanlar arasında olmak yerine, bir dere kıyısında güzel-ve-güneşli-bir-pazar pikniğinde, açan zambakları, öten kurbağaları seyrederek bağlaçlar ve ünlemlerle besleniyor olsalar ve tüyler ürpertici basitlikteki "Kapalı Çarşı'ya nasıl gidebilirim?" sorusu yerine iki ayrı cümleciği zarf bağlaçlarıyla birbirine bağlamaları istenseydi. Konuşabilirlerdi kuşkuduz ama bu koşullar altında değil. Yaz gelene kadar İngilizce öğretmenlerinden, en çok da Mr. ve Mrs. Brown'dan nefret etmiş olurdu öğrenciler. İlk dönem duydukları okkalı tepkiselliğin titrek temelleri üzerine, İngilizce Öğreniyorum-III'e devam etmek için ek motivasyonları olmazdı.

Bu kitapları kemikleştiren, öğretmeyi hedefledikleri kurallardan ziyade reddettikleri kuralsızlıktı: belletilen her şeyin kağıt üzerinde doğru olsa da, hayat tarafından yanlışlanabilir olmasıydı unuttukları. Bu kitapların hasarları öyle büyüktü ki zihninde, sinema ve müziği bu kadar çok sevmese yan etkileriyle hala boğuşuyor olurdu Ömer. Sinema, yani düşük bütçeli, bağımsız, iddiasız, Amerikan/İngiliz/Avusturalya filmleri ve punk/rock/post-punk şarkı sözleri, ezberlemeye mecbur bırakıldığı bütün Advanced English kitaplarından daha çok şey öğretmişti ona.

Hayat, etiyle kanıyla gerçek hayat, gramer kurallarının içinde ikamet etse de sürekli, sistematik olarak bu kuralların dışına çıkmak için patikalar açıyordu kendine. Hayat, gramer kurallarının gereklerine göre cümleler kuruyor ama hemen ardından orada burada delikler açarak dilin özünün sızmasına, kendi yolunu bulmasına da imkan tanıyordu. İngilizce Öğreniyorum kitaplarının öğretmeyi unuttuğu tam da bu "sapma" ve sapmanın benzersiz hazzıydı.

barışa ayak diremek!

2009-08-28T00:38:00.002+03:00

o ne? bu ne? ...

2009-08-27T19:38:00.005+03:00

Yukarıdaki videoyu göremiyorsanız bir de şuradaki bağlantıdan deneyin. Yine de izleyemezseniz muhtemelen youtube'a erişemiyorsunuzdur. İnternete evden bağlanıyorsanız erişim için gerekli ayarlar burada.

uzmanından bilgisayar acemilerine öneriler

2009-08-25T21:29:00.005+03:00

Kaynak: LifeHacker

Yukarıda 'Annem' diye başladığına bakmayin (parents'i oyle ceviriverdim)... Benim annem istisnadır :) Ofis (word, excel, vs...) kullanmayı annecigim sayesinde ögrenmistim lise-1'de, hem de Pentium-100'de... Tatilde ofis'te birşeyler yapmayi odev olarak verirdi, boş kalıp da sıkılmayalım evde diye :P

Çocuklara ödev olarak verilebilecek bir konu: karnelerinin aynısını excel'de yapmaları :)

... anlamına gelmez

2009-08-01T16:48:00.005+03:00

Gösterdim! Gördü anlamına gelmez...
Söyledim! Duydu anlamına gelmez...
Duydu! Doğru anladı anlamına gelmez...
Anladı! Hak verdi anlamına gelmez...
Hak verdi! İnandı anlamına gelmez...
İnandı! Uyguladı anlamına gelmez...
Uyguladı! Sürdürecek anlamına gelmez...

teknik servis [komik]

2009-07-20T12:52:00.004+03:00

Pazar neşeniz kısa bir süreliğine yerine gelsin. Beni çok güldürdü bu derleme :)

Değerli Teknik Servis,

Geçen yıl aldığım "Erkek Arkadaş 5.0" programını "Koca 1.0" seviyesine yükselttim.
Ama tüm sistem performansları nda bir yavaşlama sözkonusu. Özellikle "Erkek Arkadaş 5.0" bölümünde bulunan "Çiçek 8.0"ve "Mum Işığında Yemek 6.3" işlemleri "Koca 1.0" programında yok... "Koca 1.0" programı devreye girince bir çok program devre dışı kaldı.

"Romantizm 9.5" ile "Özel İlgi 6.5" kesinlikle devre dışı, ama bunun yerine "Sınırsız TV 0.4" ve "Maraton 1.35 " sürekli çalışıyor. "Sohbet 8.0" ve "Ev Temizliği 2.6"yi çalıştırınca da sistemi çökertiyor.

"Kavga 5.3", "Evi Terk Et 3.2" programı fayda etmedi.

"Koca 2.0" sürümünü yüklesem işe yarar mi? Sizce ne yapmam gerekiyor?

İmza
Umutsuz

============ ========= ====

Sayın Umutsuz,

Bir kere bu olayı şöyle görmeniz gerek "Erkek Arkadaş 5.0" bir eğlence paket programıdır. "Koca 1.0" ise başlı başına bir işletim sistemi.
“Beni sevdiğini düşünüyordum.html" komutunu yazarak "GözYaşı 6.2"'i indirin ve "Suçlu His 3.0"'ı güncellemeyi unutmayın. Eğer bu uygulamalar doğru sonuç verirse "Çiçek 2.0" ile
"Mum Işığında Yemek 2..1" kısa bir süre için devreye girebilir. Ama sakın çok sık uygulamaya koymayın yoksa "Koca 1.0" otomatik olarak koruma programı olan "Sessizce SuratAsma 2.5" devreye sokar.

Ama ne yaparsanız yapın kesinlikle "Kaynana 1.0"'ı çalıştırmayın.
(Ekran görüntüsünü bozan ve sistem kontrolünü kaybettiren bir virüs ortaya çıkar).

Ayrıca "Erkek Arkadaş 5.0" 'ı kesinlikle yeniden yüklemeyin. Bu kabul edilmez uygulama ciddi sorunlar yaşatabilir ve "Koca 1.0" bunu kaldıramaz.

"Koca 2.0" ise size ek yük getirmekten baska ise yaramaz.

Kısacası "Koca 1.0" çok güzel bir işletim sistemi, ama sınırlı hafızaya sahip ve yeni uygulamaları hemen kavramaya müsait değil.

Performans arttırıcı ek programlar tavsiye ederiz,

Mesela "Sıcak Yemek 3.0" ve "Sevgi Sözcükleri 7.7" çok faydalı olur.

İyi Şanslar,

Teknik servis

Yazıyı gönderen arkadaşım İnci'nin de dediği gibi acaba bunun "Kız Arkadaşım 6.0" ve "Karım 1.0" sürümleri nasıl olurdu acaba :P

10'dan say geriye

2009-06-30T11:14:00.004+03:00

Facebook'ta kimin ne yaz(p)dığını izlemek bazen hoş oluyor bazen boş.
Buradaki hoş paylaşımlardan biri. Paylaşan Ahmet Y.

EĞER; "9" canlı olsaydın bile,
En çok "8" kez kaçabilirdin ölümden.
Bil ki "7" düvele sultan olsan dahi,
Yerin "6" mekan olacak sana.
En fazla "5" metre kumaş götürebileceksin.
Kapatacaksın "4" açsan da gözünü.
Bu dünya "3" günlük dünya.
Azrailin yanında "2" kat olup yalvarsan da nafile.
Elbet "1" gün öleceksin.
İşte o zaman herşey "0" dan başlayacak ...

titanyum yerine tahta protez

2009-06-28T15:23:00.001+03:00

Aşağıdaki haber beni nedense heyecanlandırdığı için paylaşmak istedim. Bunun protez dünyasında büyük bir gelişme olduğunu düşünüyorum. Bence bu malzeme sadece protez yapmak için değil başka ürünler yapmak için de rahatlıkla kullanılabilir gibi geliyor. Mesela tahtanın kullanıldığı heryer :)

İtalyan uzmanlar, tahtadan yapılmış, gerçeğinden farksız kemik protez maddesi geliştirdi.

Araştırmacı ekip ilk önce tahtada bulunan su ve proteni ayırmak için tahtayı ısıttı. Isıtma işleminden sonra geriye tahtanın karbon iskeleti kaldı. Daha sonra bu maddeyi karbondioksit ve oksijenle reaksiyona sokarak kalsiyum karbonatı elde ettiler.

Faenza kentinde bulunan Seramik Teknolojisi ve Bilimi Enstitüsü`nde görevli uzmanlar tahtadan elde edilen bu beyaz maddenin (Kalsiyum karbonat) kimyasal olarak kemikten bir farkının olmadığını açıkladı.

Uzmanlar, gözenekler ve kanallar sebebiyle tahtanın vücuda titanyumdan daha kolay entegre olabilme özelliğine dikkat çektiler.

Kemikle benzer yapıda olmasına rağmen, aşınma ve çürüme riskinden dolayı protez için elverişli bir madde olmayan tahtanın, gözenekli yapısı muhafaza edilerek temel elementlerinin kemik yapısına dönüştürüldüğü kaydedildi.

Kaynak

tek kollu judocu

2009-06-10T11:44:00.003+03:00

Yeni değil ama işte size hayattan feyz alınacak bir öykü daha!

Japonya'da bir çocuk 10 yaşlarındayken bir trafik kazası geçirmiş ve sol kolunu kaybetmiş. Oysa çocuğun büyük bir ideali varmış. Büyüyünce iyi bir judo ustası olmak istiyormuş. Sol kolunu kaybetmekle birlikte bu hayali de yıkılan çocuğunun büyük bir depresyona girdiğini gören babası, Japonya'nın ünlü bir Judo ustasına gidip yapılacak bir şeyin olup olmadığını sormuş. Hoca "Getir çocuğu, bir bakalım" demiş. Ertesi gün baba-oğul varmışlar hocanın yanına. Hoca çocuğu süzmüş ve "Tamam. Yarın eşyalarını getir, çalışmalara başlıyoruz." demiş.

Ertesi gün çocuk geldiğinde, hocası ona bir hareket göstermiş ve "Bu hareketi çalış" demiş. Çocuk bir hafta aynı hareketi calışmış. Sonra hocasının yanına gitmiş ve "Bu hareketi öğrendim, başka hareket göstermeyecek misiniz?" diye sormuş. Hocanın cevabı "Çalışmaya devam et" olmuş.

İki ay, üç ay, altı ay derken çocuk okuldaki bir yılını doldurmuş ve bu bir yıl boyunca hep o aynı hareketi tekrarlamış. Sonunda hocanın yanına tekrar gitmiş ve "Hocam bir yıldır aynı hareketi yapıyorum. Bana başka hareket göstermeyecek misiniz?" demiş. Hoca yine "Sen aynı hareketi çalış oğlum. Zamanı gelince yeni harekete geçeriz." diye cevap vermiş.

İki yıl, üç yıl, beş yıl derken çocuk judodaki 10. yılını doldurmuş. Bir gün hocası yanına gelip "Hazır ol! Seni büyük turnuvaya yazdırdım. Yarın maça çıkacaksın!" demiş. Delikanlı şok olmuş. Hem sol kolu yok, hem de judo da bildiği tek hareket varmış ve ünlü judocuların katıldığı turnuvada hiçbir şansının olmayacağını düşünmüş ama hocasına saygısından ses çıkarmamış.

Turnuvanın ilk günü, delikanlı ilk müsabakasına çıkmış. Rakibine bildiği tek hareketi yapmış ve kazanmış. Derken, ikinci, üçüncü maç, çeyrek final, yarı final ve final! Finalde delikanlının karşısına ülkenin son on yılın yenilmeyen şampiyonu çıkmış. Tam bir üstat! Delikanlı dayanamayıp hocasının yanına koşmuş ve "Hocam hasbelkader buraya kadar geldik ama rakibime bir bakın hele. Bende ise bir kol eksik ve bildiğim tek bir hareket var. Bu kadarı bana yeter. Bari, çıkıp da rezil olmayayım izin verin turnuvadan çekileyim." demiş. "Olmaz!" demiş hocası. "Kendine güven, çık dövüş. Yenilirsen de namusunla yenil." Delikanlı çaresiz çıkmış müsabakaya. Maç başlamış. Delikanlı yine bildiği o tek hareketi yapmış ve TAK! Yenmiş rakibini ve şampiyon olmuş.

Kupayı aldıktan sonra hocasının yanına koşmuş, "Hocam nasıl oldu bu iş? Benim bir kolum yok ve bildiğim tek bir hareket var. Nasıl oldu da ben kazandım?" diye sormuş. Hocası da "Bak oğlum 10 yıldır o hareketi çalışıyordun. O kadar çok çalıştın ki, artık yeryüzünde o hareketi senden daha iyi yapan hiç kimse yok. Bu bir. İkincisi de o hareketin tek bir karşı hareketi vardır. Onun için de rakibinin senin sol kolundan tutması gerekir!"

"İnsanların eksiklikleri bazen, aynı zamanda en güçlü tarafları olabilir. Ama yeter ki bu eksiklik kafalarında olmasın!!!"

HERGÜN BİR YERDEN GÖÇMEK

2009-06-08T00:39:00.002+03:00

Her gün bir yerden göçmek
Ne iyi

Her gün bir yere
Konmak ne güzel
Bulanmadan, donmadan
Akmak ne hoş

Dünle beraber
Gitti cancağızım

Ne kadar söz varsa
Düne ait
Şimdi yeni şeyler
Söylemek lazım

Mevlana Celaleddin Rumi

dilbert - yetenek :) [komik]

2009-04-24T14:52:00.004+03:00

Uzun bir aradan sonra kısa bir komik pas verip kaçayım yeniden...

Mühendis Dilbert çizgi serisini bilenler bilir. Paylaştığım videoda, Küçük Dilbert annesiyle doktora gidiyor... Animasyonda geçen konuşmayı da alta ekledim. Trajikomik :) Özellikle de mühendisseniz... İzleyin:

Anne: Küçük Dilbert için endişeleniyorum. Diğer çocuklar gibi değil.

Doktor: Ne demek istiyorsunuz?
Anne: Dün, onu bir dakika kendi başına bıraktım. Ve o, TV'yi, saati ve müzik setini sökmüş.
Doktor: Bu çok normal. Çocuklar mutlaka birşeyleri parçalarlar..
(Bu sırada, küçük Dilbert'e diz refleks testi uygular)
Dilbert: Oo!
Anne: Beni endişelendiren kısım, parçaları amatör radyo istasyonu yapmak için kullanmış.
Doktor: Aman Tanrım!
Anne: Bu kötü mü?
Doktor: Normalde EEG çektirirdim. Ama makine çalışmıyor.
(Küçük Dilbert, doktor konuşurken, EEG makinesinin kapağını açıp bir-iki kurcalar ve makine çalışmaya başlar)
Doktor: Durum korktugumdan daha kötü.
Anne: Nedir?
Doktor: Maalesef oğlunuzunda şey var... Yetenek! (Knack)
Anee: Yetenek mi?
Doktor: (Tıp kitabına bakar) Mekanik ve elektronik aletlerle alakalı olağanüstü bir sezgiyle beraber sosyal eksiklikle karakterize edilen ve nadiren rastlanılan bir durum.
Anne: (Endişeli) Normal bir yaşam sürebilir mi?
Doktor: Hayır. Mühendis olacak.
Anne: ühühühüü.
Doktor: Kendini suçlama.
Anne: Zamanla geçer mi?
Doktor: Geçebilir ama dua et geçmesin. Eğer bir mühendis yeteneğini kaybederse sonuçları yıkıcı olabilir...

stand by me

2009-03-11T18:18:00.004+02:00

Playing for Change - Stand By Me
Uploaded by Playing-For-Change

This song says; No matter who you are no matter where you go in the life...

o uçağa binmiştim

2009-02-27T01:27:00.001+02:00

Geçenlerde Amsterdam Schiphol havaalanına inemeyip yakınındaki tarlaya
çakılan TK1951 sefer sayılı Boeing-737-800 tipi Tekirdağ isimli THY
uçağının yaptığı kazayı haberlerde görünce, benim de geçen yaz aynı
uçakla ve aynı saatte Amsterdam'a uçtuğum aklıma geldi. Bir an için
düşen uçakta bulunduğumu hayal ettim ve tuhaf oldum! (O zaman
eğlenceli gelmişti). Hayat değerli geldi yeniden!

Tonlarca ağırlıktaki o metalin, içindeki herşeyle birlikte havada
süzülebilmesi çok garip geliyor bana. Muazzam enerjiler üretilip
tüketiliyor işlem sırasında. Düşme ve çarpma durumlarında oluşan
eylemsizlik ve tork ise yine ciddi boyutlarda. Tesellim ise herhangi
bir patlamanın meydana gelmemiş olması. Medyadan takip edeceğiz,
bakalım neler kazılacak bu olayın altından. Ölenlerin yakınlarına
sabır diliyorum...

nasıl ders çalışılır?

2009-02-21T00:33:00.001+02:00

Her türlü çalışmanın nasıl yapılacağına dair güzel bir yazı yazmış Engin Ardıç. Yazının hakkını verelim: Şuradan okuyabilirsiniz. Keşke dememek için, uykusuz kalmamak ve gereksiz stres yapmamak için günü gününe çalışalım. Zararın neresinden dönülse kâr. Düzenli çalışmaya alışacağım...

kelebek kanatlarının yüksek verimlilikli güneş hücreleri olduğu keşfedilmiş

2009-02-09T11:01:00.004+02:00

Yeni okuduğum bir haberi Türkçe'ye çevirerek paylaşmak istiyorum;

Kelebekler, kırılgan, narin ve güzel doğa yaratıklarıdır ve görünüşe göre de güneşi güç kaynağı olarak kullanabilmekteler. Araştırmalar, kelebek kanatları üzerinde bulunan bazı pulların, nano-biyolojik olarak ayarlanabilen ve güneş ışığından gelen ısıyı emen yapılar olduğunu ortaya koydu. Bu pulcuklar sayesinde böcek, soğuk havalarda veya yüksek irtifada uçarken hayatta kalabiliyor. Şimdi bazı bilim adamları, çevrebilimcilere kötü bir seçenek sunuyor: "Verimliliği daha yüksek güneş pilleri yapabiliriz ancak bunları yapmak için kelebek kanatlarını yakmak zorundayız!"

Evet, bu hain bir komplo değil. Şanghaylı Bilim adamları kelebek kanadındaki yapıları taklit eden güneş hücreleri geliştirdiler. Fakat bu, onlara bakarak bukalemun gibi taklit etmekten ziyade bir katil gibi onları öldürmek ve derilerini çalmak gibi bir taklit oldu. Özel olarak, kanatların kimyasallarla ıslatılarak 500 derecede fırında yakılması gerekti. Bu yakma işlemi sonucunda geriye titanyum-diyoksit ya da kelebeğin "mikro-ölçekli foto anotları" kalır. Fakat elimizde, bu malzemeyi kelebek kanadındaki gibi eşsiz bir biçimde içiçe geçmiş bal-peteği benzeri bir moleküler yapıda tekrar örgüleyecek nanoteknoloji yok. Herşeye rağmen, moleküler-ölçekte modifiye edilmiş malzeme yapımında bile, insanların eski çağlardan beri kullandıkları bir yöntem işe yarıyor gibi görünüyor: "bir şey yapmak için ateş yakmak!"

Araştırmacılar, yakma sonucunda ortaya çıkan bu ince film tabakasının, herhangi bir Grätzel tipi güneş hücresinden daha yüksek emme yeteneğine sahip olduğu sonucunu iddia etmekteler. Grätzel hücreleri ise günümüzde mevcut, en yüksek verimlilik ve en düşük maliyet imkanı sunan hücre modeli olarak bilinmekte. Makale ayrıca, bu biyo-taklit tekniğinin, büyük miktarlarda üretim açısından ekonomik olduğunu belirtiyor ve yöntemi -çevrecilerin olası tepkilerine karşı- en azından "öldürmek" ile "ucuz elektrik" arasında umut olacak bir ara basamak olarak gösteriyor.

Kaynaklar:
Butterfly wing solar cells
Research paper

köpekbalığı dışarıda! köpekbalığı dışarıda!

2009-02-08T01:20:00.004+02:00

Cuma günü akşam, yemekten sonra salonda uzanmıştım. Günün yorgunluğu, haftanın uykusuzluğu, bir de yemeğin ağırlığı birleşince kendimden geçmişim. Az sonrasında kardeşimin "abi, ne diyorsun ne?" demesiyle birlikte kendimi "köpekbalığı dışarıda! köpekbalığı dışarıda!" diye sayıklarken duydum ve gözümü açtım. Sonra da söylediklerime birlikte gülmeye başladık. Uykudayken ne gördüğümü hatırlamıyorum ama televizyon da açıktı ve tahminimce oradan gelen bir ses imgelemimi etkiledi! (psiko-analiz nasıl ama?)

Her neyse, uyku halinde söylediklerim uyandıktan sonra bana, japon balıkçıların, okyanusta avladıkları balıkların, eve dönerken, canlı ve hareketli kalmasını nasıl sağladıklarına dair bir hikayeyi hatırlattı. Hikayeyi gugıldan aratınca yazılmışını buldum. Buraya tekrar yazmayayım ama siz şuradan okuyun lütfen. Hikayeyi tekrar okuduğumdaki yorumlarım şöyleydi: Stres ve kaygı seviyelerimdeki anormalliğin bana bu yazının başlığını söyletmiş olabileceğini düşündürdü. Diğer yandan 'zihinsel canlanma'nın zamanının geldiğini de farkettim. Kafamın içine bir köpekbalığı atayım artık. Canlanmak lazım!

(resmi de görsel arama ile gugıldan buldum)

Not: İlginçtir, bir önceki yazımda da bir rüya videosu yayınlamışım :)

bir rüya

2009-01-30T00:47:00.003+02:00

Stumbleupon'da bulduğum ilginç bir rüya :)

Güzel kurgu olmuş.

Burada göremezseniz stumbleupon üzerinden youtube video linki burada

akıl dersi

2009-01-29T10:31:00.001+02:00

Alıntıdır. Babama sevgiler...

Bir akıl hastanesini ziyareti sırasında, adamın biri sorar:
-Bir insanın akıl hastanesine yatıp yatmayacağını nasıl belirliyorsunuz?

Doktor cevaplar:
- Bir küveti su ile dolduruyoruz. Sonra hastaya üç şey veriyoruz: bir kaşık, bir fincan ve bir kova. Daha sonra ise kişiye küveti nasıl boşaltmnayı tercih ettiğini soruyoruz. Siz ne yapardınız?

Adam:
- Hmm, anladım. Normal bir insan kovayı tercih eder. Çünkü kova kaşıktan ve fincandan büyük.

- Hayır, der doktor. Normal bir insan küvetin tıpasını çeker!

Ders: Akıl, bize sunulanlar dışında da çözüm bulmaktır.

BÜKÇE [:

2009-01-23T22:33:00.003+02:00

Alıntıdır. Ben burada oğul rolüne kendimi koydum :)

KADIN DİLİ = BÜKÇE [:

Oğlum bir hafta sonra evleniyor. Sorumluluk sahibi bir baba olarak, ona öğüt vermem gerekiyor. Fakat bunu evde yapamam çünkü annesi ağız tadıyla öğüt vermeme izin vermez, sözü ağzımdan kapıp kendi devam eder. İş yerimden oğluma telefon açtım, akşam yemeğini dışarıda birlikte yiyelim, dedim. Deniz kenarındaki bu şirin lokantada şimdi onu bekliyorum.
Geliyor aslan parçası, yakışıklılığı da aynı ben. Hoş beşten sonra konuya giriyorum.

-Oğlum haftaya düğünün var, bir baba olarak sana bazı konularda yol yordam göstermem gerekiyor. Kaç dil biliyorsun oğlum sen?

-İngilizce, Fransızca bir de kendi dilimi de sayarsak Türkçe'yle üç dil oluyor.

-Bugün ben sana dördüncü dili öğreteceğim. Dilin adı Bükçe. Kadınlar tarafından kullanılır. Sen buna "kadın dili" de diyebilirsin.

-Kadınların ayrı bir dili mi var?

-Tabii ki. Eğer kadın dilini bilirsen bir kadınla yaşamak dünyanın en büyük zevkidir ama bu dili bilmezsen hayatın kararabilir. O yüzden bir kadınla mutlu olmak isteyen her erkek Bükçe'yi öğrenmeli.

-İyi de niye Bükçe?

-Çünkü kadınlar konuşurken genellikle, söyleyecekleri sözü, net söylemezler. Eğip bükerler onun için dilin adını "Bükçe" koydum.

-Bükçe zor bir dil mi baba? diye sordu gülerek.

-Bana bak, çok önemli bir konu, eğleniyor gibisin biraz ciddiye al. Bir kadınla mutlu olmak istiyorsan bu dili bilmen çok önemli. Çünkü kadınlar sözü bükerek Bükçe kon uşurlar sonrada senin sözün doğrusunu anlamanı beklerler. Felsefesini anlarsan kolay, anlamazsan zor.

-Tamam baba, haklısın ciddiyetle dinliyorum. Peki, sence kadınlar neden bizimle aynı dili konuşmuyorlar, söyleyeceklerini direkt söylemiyorlar.

-Bence bir kaç sebebi var. Birincisi, duygusal oldukları için, hayır, cevabı alıp kırı lmaktan korktuklarından dolayı, sözlerini de dolaylı söylüyorlar. İkincisi, kadınlar dünyaya annelikle donanımlı olarak gönderildikleri için onların iletişim yetenekleri çok güçlü.

-Bu konuda biz erkeklerden bir sıfır öndeler yani.

-Ne bir sıfırı oğlum, en az on sıfır öndeler. Düşünsene, henüz konuşmayan, küçük bir çocuğun bile yüz ifadesinden ne demek istediğini hemen anlıyorlar. İşin kötüsü kendiler leb demeden leblebiyi anladıkları için biz erkekleri de kendileri gibi zannediyorlar. Onun için, leb, deyip bekliyorlar. Hatta bazen, leb, demek zorunda kaldıkları için bile kızarlar. Niye, leb, demek zorunda kalıyorum da o düşünmüyor, d iye canları sıkılır.

-Biz de bazen Canan'la böyle sorunlar yaşıyoruz. Niye düşünmedin, diye kızıyor bana.

-Kızarlar oğlum kızarlar. Kadınlar ince düşüncelidirler, detaycıdırlar, küçük şeyler gözlerinden hiç kaçmaz. Bizim de kendiler gibi düşünceli olmamızı beklerler fakat erkekler onlar gibi değil. Biz bütüne odaklıyız, onlar detaya. Beyinlerimiz böyle çalışıyor.

-Ne olacak baba o zaman, yok mu bu işin çaresi?

-Var dedik ya oğlum, Bükçe'yi öğreneceksin, bunun için buradayız. Hazır mısın?

-Hazırım baba.

-Bükçe bol kelime kullanılan bir dildir. Biz erkeklerin on kelime ile anlattığı bir konu, Bükçe'de en az yüz kelime ile anlatılır. Dinlerken sabırlı olacaksın. Mesela karın o gün kendine elbise aldı, diyelim. Bunu sana "bu gün bir elbise aldım." diye söylemez. Elbise almak için dışarı çıktığı andan başlar, kaç mağazaya gittiğinden, almak için kaç elbise denediğinden, indirimlerden, yolda gördüğü tanıdıklarından alırken yaptığı pazarlıktan devam eder ve sana kocaman bir hikaye anlatır.

-Hikaye dili yani.

-Aynen öyle. Sen akıllı bir erkek olarak ona asla, "Hikaye anlatma, ana fikre gel, kısa kes." demeyeceksin. Böyle bir şey dediğinde, bittin demektir. İster öyle de, istersen "seni sevmiyorum." de. İki durumda da "seni sevmiyorum" demiş olacaksın.

-Ne alakası var, baba. Seni sevmiyorum demekle, kısa anlat demenin.

-Çok alakası var. Kadınlar dinlenmedikleri zaman sevilmediklerini düşünürler.

-Bu önemli, Bükçe'de dinlemek sevmektir, diyorsun.

-Aynen öyle. Devam edelim. Bükçe ima dolu bir dildir. Kadınlar konuşurken, bir şeyler ima etmeyi severler. Biz erkeklerde imalı konuşuyoruz diye düşünürler ve sözlerimizle onlara ne demek istediğimizi çözmeye çalışırlar. Oysa erkeklerin ima yeteneği pek gelişmemiştir. Bizim kastımız söylediğimiz şeydir.

-Geçen hafta Canan bana "Bir kaç kilo daha versem gelinliğin içinde daha iyi duracağım." dedi. Ben de "Böyle de iyisin." dedim. Canı sıkıldı bir kaç saat sur at astı. "Neyin var." diye sordum. "Hiçbir şeyim yok." dedi. Sence nerede hata yaptım?

-Böyle de iyisin, derken o "de" ekini orda kullanmamalıydın. Canan bunu şöyle anlamıştır. Böyle de fena sayılmazsın, eh işte, idare edersin ama tabi daha da iyi, daha da güzel olabilirsin."

-Peki ne demem gerekiyordu?

-Şunu hiç unutma. Kadınlar kendileri ile ilgili, giysileri ile ilgili ya da aileleri ile ilgili bir soru soruyorlarsa, kesinlikle iltifat bekliyorlardır. Es kaza eleştirmeye kalkarsan yandın. Bunu hiç unutmazlar. O gün "Hayatım sen zaten çok güzelsin, kilo vermeye falan bence ihtiyacın yok." deseydin, o günün zehir olmazdı. Mesela bir gün kucağına oturup, ağır mıyım, derse sakın "evet, biraz" falan deme "hayır" de. Yoksa bir daha kucağına oturmaz.

-Yani diyorsun ki bir kadın her daim güzeldir, her giydiği yakışır ve her kadının annesi bir hanımefendi, babası da beyefendidir. Bana ne yaparlarsa yapsınlar.

-Aferim oğlum, çok hızlı anlıyorsun bana çekmişsin. Kadın ın, kendi anne babasıyla sorunu olsa, kendi eleştirir ama asla senin eleştirmeni kabul etmez. Bunu kendine hakaret olarak alır.

-Ve asla unutmazlar, değil mi?

-Aynen öyle. Yıllar önce annene, annesi için "biraz cimri" demiştim. Hala "Sen benim annemi sevmezsin." der ve annesi bize bir şey aldığında gözüme sokar, en çok göreceğim yere koyar.

-Hadi o konularda dilimi tutarım da, şu ima işini çözmek zor geldi.

-Zor gibi ama biraz gayret edersen çözersin. En önemlisi imaları anlayacaksın ama "sen şunu mu demek istiyorsun." diye asla yüzüne vurmayacaksın.
İlla Bükçe anlatacak, asık bir yüzle karşılaşmamak için senin de anlaman gerekiyor. "Hayır, evde yiyeceğim ama istersen hazır bir şeyler alıp geleyim, ne dersin."dedim. "Tamam" dedi. Döneri sever biliyorsun, dün eve giderken, ekmek arası döner yaptırdım. Onun dönerini de kepekli ekmek arasına yaptırdım. Bunu düşündüğüm için ayrıca sevindi. O da diyette, düğünde daha zayıf görünme derdinde, bu sıralar.

-Bu Bükçe'de kısa konuşma yok mu baba?

-Var ama yerinde olsam hiç tercih etmezdim. Kadın konuşmuyorsa ya da kısa konuşuyorsa kesin ciddi bir sorun var demektir. Mesela baktın canı sıkkın, soruyorsun, "Neyin var" diye. "Hiçbir şeyim yok." diyorsa, aman bir şeyi yokmuş, diye bırakma. Yoksa az sonra, çok ilgisiz olduğundan yakınarak, ağlamaya başlar.

-Bükçe'de "Hiçbir şey yok" demek "Çok şey var, benimle ilgilen" demek oluyor, o zaman.

-Evet. Biz erkekler "Bir şey yok." diyorsak ya gerçekten bir şey yoktur, sadece başımızı dinlemek istiyoruzdur ya da bir şey vardır ama; şu anda konuşacak bir şey yok." diyoruzdur. Her ikisinde de konuşmak istemiyoruzdur. Ama kadınlar ilgiyi sevgi olarak gördükleri için "Bana değer veriyorsan, ilgilen ki anlatayım." demek istiyordur. Çok nadirdir, gerçekten anlatmak istemiyor olabilir, o zaman da fazla üstüne varıp bunaltmayacaksın tabi.

-Bir arkadaşım da kadınların "peki" demesi tehlikelidir, demişti.

-Doğru. Bir kadının ağzından çıkan " kuru bir peki, olur, tamam" her zaman tehlikelidir. Bu Bükçe de "Şimdi tamam diyorum ama acısını daha sonra çıkaracağım." demektir. Sana en kısa zamanda kesin bir ceza keser. Fakat pekinin yanında "peki canım, olur hayatım" gibi bir hoşluk ekliyorsa korkmaya gerek yok.

-Zor bir dil baba.

-Yok yok gözün korkmasın. Bükçe, konuşman gerekmiyor. Dili anlaman yeterli.

-Anlamak da pek kolay değil ama.

-Korkma o kadar zor değil. Devam edelim. Kadınlar istediklerini söylemek zorunda kalınca, düşünemediğimiz için biz erkeklere kızarlar, ve konuşurken suçlayarak konuşurlar fakat suçladıklarının farkında olmazlar. Sitem ediyoruz zannederler.

-Nasıl yani?

-Mesela, karın sana "ne zamandır dışarı çıkmadık." derse bunu suçlama olarak üstüne alma, seninle gezmek canı istiyordur, bunu sen düşünüp teklif etmediğin için kalbi kırılmıştır. Maksadı seni suçlamak değildir. "Daha geçenlerde gezmeye gittik." gibi bir savunmaya girme. "Tamam canım haklısın, ben de istiyorum, en kısa zamanda gideriz." de, konu kapanır. Tabi ilk fırsatta da sözünü yerine getirirsen iyi olur.

-Küçük ama önemli detaylar.

-Aynen öyle. Mesela karın "üşüdüm" diyorsa, üstünü kalın giy demeni ya da kombiyi açmanı değil, ona sarılmanı istiyordur.

-Keşke okullarda öğretselerdi biz erkeklere Bükçe'yi. Ne kadar erken başlasak o kadar çabuk kavrayabilirdik, belki.

-Haklısın aslında ben de sana öğretmek için geç kaldım. Neyse zararın neresinden dönülse kardır.

-Not mu alsaydım, epeyce detayı varmış dilin.

-Sen bilirsin oğlum, unutacaksan al. Keşke ben de not alıp gelseydim. Umarım sana eksik öğretmem. Şimdi aklıma geldi. Kadınların en nefret ettiği sözcük "Fark etmez"dir. Fark etmezi kadınlar "Hiç umurumda değil, ne yaparsan yap " diye anlarlar.

-En değerli sözcük nedir?

-Sen bil, bakalım.

-Seni seviyorum, demek herhalde.

-Evet, kadınlar "seni seviyorum" sözünü sık sık duymak isterler. Biz erkekler söylemiştim, zaten biliyor diye bu konu da gaflete düşmemeliyiz.

-Bükçe sadece konuşma dili midir baba? Bunun bir de davranış dili var gibi geliyor bana.

-Ben de tam ona geliyordum. Kadınlar küçük şeylere önem verirler. Akşam ona sarıl, televizyon izliyorsan sarılarak izle. Gündüz onu düşündüğünü ifade etmek için kıs acık da olsa bir mesaj gönder, küçük sürprizler yap. O yemek hazırlarken ona yardım et, salata yap, çay demle.

-Akşam gelip sırt üstü yatmak yok yani.

-Gözünde büyütme. Sayınca çok şey gibi görünüyor ama aslında bunlar zaman alacak, zor ve masraflı şeyler, değil. Sen bu küçük şeylere dikkat et, zaten karın sana paşa gibi davranır, seni yormaz. Bir erkek bu küçük şeylere dikkat etmezse zamanını karısıyla büyük kavgalar yaparak geçirir. Sevgiyle geçirmek varken niye kavgayla geçiresin ki? Kadınlar çok vericidir ama eğer sen hep alıp vermezsen, bir gün birden patlarlar. Küçük küçük alırlarsa, büyük büyük verirler.

-Tamam baba bunlara dikkat edeceğim.
Garson yemek tabakları nı kaldırırken oğlumun telefonu çalmaya başladı. Belli ki nişanlısı arıyor, konuşmak için deniz kenarına doğru adımlamaya başladı. Az sonra geldi.

-Baba çok teşekkür ederim. Bükçe'yi anlamaya başladım. Canan aradı. "Salonun perdelerini ne renk olsun karar veremedim, yarın birlikte m i baksak." dedi. Tam "Fark etmez, sen seç" diyecektim ki bunu senin söylediğin gibi "Ev de perde de umurumda değil" gibi anlayacağı aklıma geldi. "Tabi canım, istersen birlikte bakabiliriz ama ben senin zevkine güveniyorum, sen seç istersen," dedim çok mutlu oldu. Kendi seçecek.

-O zaten perdeyi çoktan seçmiştir de kadınlar illa yaptıklarını onaylatmak isterler. Birlikte de gitsen o seçtiği perdeyi almak isteyecektir. Biz erkekler onların ne demek istediklerini anlarsak, işlerden kolay sıyırırız.

-Baba tekrar teşekkür ederim. Bu iyiliğini hiç unutmayacağım. Bana Bükçe'yi öğretmeseydin halimi düşünmek bile istemiyorum.

-Şanslısın oğlum. Benim seninki gibi bir babam yoktu. Bunları deneye yanıla öğrenmem yıllarımı aldı. Sen yine iyisin, hazıra kondun. Güle güle kullan, isteyene de öğret, herkes de güle güle kullansın. Kullansınlar ki yüzleri gülsün.

Uzay yolu ve galaktik Dünya gemisi

2009-01-15T23:41:00.012+02:00

Aşağıdaki yazıyı, Avrupa Birliği bünyesinde yayınlanan research*eu isimli bilimsel magazin dergisinin Eylül 2008 özel sayısındaki ön-kapak arkası giriş yazısından kendim çevirdim, buyrun okuyun:

Bu okuduğunuz cümlenin sonuna geldiğinizde yaklaşık 1350 km yol katetmiş olacaksınız. Siz bunları okurken, Dünya Güneşin etrafında çembersel bir yörüngede dönüyor. Güneş Sistemiyse kendi etrafında dönmekte olan Samanyolu Galaksisi içinde hareket halinde. Dahası, saniyede 270 km hızla genişleyen tüm evrenin hareketiyle katedilen mesafeyi saymıyoruz bile. Evet, gezegenimiz, -esasen karanlık ve donmuş bir kainatta, çoğunlukla da emniyet olmaksızın- en yüksek hızda ve mutlu (veya aymaz) bir şekilde üzerinde uçtuğumuz galaksilerarası bir seyir gemisi. Yol arkadaşlarımızsa, bizi öldürücü ışınlarıyla bombardımana tutan büyük bir yıldız ve aralarında herhangi bir çarpışmanın kabul edilemez olduğu bir dizi daha küçük yıldız. Yaşam tehlikeli/riskli değil mi? Gerçekten de öyle!

Evrendeki bu incelik, bu ürkütücü olağandışılık, bu makul benzersizlik, Dünya üzerinde yaşamın varlığını, rastgele olması olasılığında bile, bir tür mucize olarak görmemizi sağlıyor. "Seçilmiş"ler ya da belki de sadece "şanslı"lar olarak bizler, biraz düşününce, böyle bir olanağa sahip olmaktan haz duyarız. Bizler mucizevi/harikulade yaratıklarız ve bu nedenle de yokedilemeyiz.

Fakat, şimdilerde birşeyler değişmeye başlıyor. Uzay gemimizin başı dertte. Atmosferik koruma sağlayan mükemmel/ince kalkan hasar görüyor. Her yerde birşeyler bozuluyor: Isıtma sistemi, su sirkulasyonu, hava sirkulasyonu, hava durumu... Yeşil alanlar kuruyor. Balık tankı boşalıyor. Geriye kalan besin hammaddelerini ve içme suyu kaynaklarını hesaplıyoruz. Bu tam da Uzay Yolu filmindeki Atılgan gemisinde Kaptan Kirk'ün (Körk), baş mühendis Scotty'yi (Skati) köprüye çağırmasının zamanı! Bu tam da bizim kendi 'scotty'lerimizi (jeologları, sismologları, okyanus bilimcileri ve diğer dünya bilim uzmanlarını) çağırmamızın zamanı değil mi?

"Bay Skati, Bay Spak, kaptan Körk konuşuyor, kırmızı alarm, derhal köprüye!"

Nerede Türkiye'deki Skatiler ve Spaklar! :))
Bırakın, Türkiye Güvertesinin warp motorlarına kadar sızmış olan Ergenekon virüsünü, hukuk ve adalet ve emniyet sistemi temizlesin.
Gidin, gemideki alt güvertelerden birinde savunmasız mürettabatı katleden kontrolden çıkmış arızalı makineyi (makine kodu: mavi siyon) durdurmak için elinizden geleni yapın.
Gidin, gerçekten bilimle uğraşın! (Bu kendime: Yeterlik sınavına hazırlanın!)

dünya çocukları

2009-01-12T23:03:00.003+02:00

Kimden ... izlenimler, yaklaşımlar, paylaşımlar...

trafik ve trajedi

2008-11-18T11:46:00.003+02:00

Bir arkadaşımın facebook'ta paylaştığı video beni çok etkiledi. Paylaşıma göre Polonya'da, trafik kazalarını önlemek için tüm kanallarda bu video gösteriliyormuş.
Çok moral bozucu ve etkileyici. Ama paylaşmak da bir o kadar gerekli gibi.

"Pay Attention OR Pay the Price"
Dikkat et ya da bedelini öde!

Lütfen trafikte dikkatli olalım :( Videoyu kendi sitesinden izlemek için buraya tıklayabilirsiniz.

Paylaşım için teşekkürler Mehmet abi.

matrix windows ile çalışsaydı... [komik]

2008-11-12T21:13:00.004+02:00

Buradaki yazıda gördüğüm komik videoyu kendi blogumda da yayınlamak istedim. İngilizcesi gayet net ve anlaşılır geldi bana. Gerçekten güzel ti'ye almışlar. Sonunda da başka bir işletim sisteminin reklamını yapmışlar. Bilin bakalım hangisi! :p

Videonun tümü bence komik ama Morpheus eğitim programını dondurduktan sonra yeniden devam ettiremediğinde "try Ctrl+Alt+Del" deyince koptum. Bir de kahinin kurabiyeleri fırından alırken "i hope you have cookies enabled" deyişi ve Neo'nun sorusuna "sooner or later we all encounter an error" şeklinde cevap vermesi de ayrıca koparttı :)

Videoyu kendi sitesinde izlemek için buradan buyrun.

bir zamanlar sigara

2008-10-19T11:13:00.005+03:00

Ülkelerin -biz dahil-, artık yasalar ve yönetmeliklerle sigaradan kurtulmaya çalıştığını hepimiz biliyoruz. Türkiye'de de teorik olarak 2009 ile birlikte artık hiçbir kapalı yerde, -yemek mekanları da dahil- sigara içilemeyecek. Bazı büyük alışveriş merkezleri yemek kısımlarında bu uygulamaya geçti. Örneğin, önceden dumanaltı olmasına rağmen şimdi Es-Park'a gittiğimde nefessiz kalmadan rahatça yemek yiyebiliyorum. Orada yemek pahalı, orası ayrı bir konu gerçi. Zaten yemek için sık gittiğim bir yer de değil. Benim merak ettiğim yerler mahalle kahvehaneleri (Gaaave). Oralar nasıl olacak acaba! :)

Diğer taraftan, açık alanda burnumuza sigara dumanı gelme ihtimalinin artacağını söyleyebilirim. Her neyse, sigara bağımlılığı konusunda toplum olarak nasıl bu raddelere gelindiğini düşünecek olursak, bir sergiden bahsedebilirim:

Geçenlerde 20. yüzyılda yapılmış olan sigara reklamlarının gözler önüne serildiği bir sergi Stanford Tıp Fakültesi tarafından New York'ta açılmış ve internet üzerinden de gezilebiliyor.

Reklamlarda neler kullanılmamış ki!
Doktorlar, bilim adamları, sporcular, uzay adamları, noel baba, din adamları, eğitmenler, gençler, çocuklar, anneler, gibi birçok öğenin sıklıkla kullanıldığı afişler gerçekten iyi yapmış. Ve sergilenen reklamlar, insanlarla dalga geçen sloganlarla dolu. İşte bazıları şöyle:

- Önde gelen üç araşırma şirketinin araştırma sonuçlarına göre, daha çok doktorlar Camels sigaralarını seçiyor. T-bölgeniz size bunu anlatacaktır. Zengin bir tat ve harika yumuşak bir boğaz için Camel'i tercih edin. Eğer Camel içiyorsanız doktorların bu tercihi sizi şaşırtmayacaktır.

- Bilimsel olarak kanıtlanmıştır: İçim sonrası kötü tat yok. daima yumuşak, daha iyi tat, harika duman. Çok iyi bilinen bir araştırma organizasyonunun raporuna göre her zaman Chesterfield!

- Seçkin doktorlar ve fizikçilerce bulunan bilimsel kanıtlara göre; bu güzel tatlı sigara çok daha az tahriş edici ve böylece içicinin burnu ve boğazı için daha güvenli! Philip Morris! Amerikanın en iyi sigarası!

- Tahrişten uzak kalın! Lucky Strike! Sigaralarımız fırınlanarak, boğazı tahriş eden ve öksürüğe neden olan tehlikeli maddelerden arındırılmıştır.

- Diş doktorunuz olarak Viceroy sigaralarını öneriyorum!

- Narin ve güzel olmayı kim istemez! Lucky sigaraları!

- Mentollu Spuds sigaralarına geçmek için 5 neden: boğazınız kuruysa, üşüttüyseniz, ağrınız tatsızsa, sesiniz kısıksa, öksürüyorsanız; filtreli Spud sigaralarına geçmenin zamanı gelmiştir.

- Bilim adamları ve eğitimcilerin tercih ettiği Micronite filtreli, güzel tatlı ve haz veren Kent sigaraları!

- Onu taze mi seversiniz? (mutlu bir hatun resmedilmiş) Ben de! Yumuşak, harika, yavaş yanan ve taze Camel sigaraları hassas zarlıdır. Sigara paketinizin ince şeffaf ppaketini çıkarmayın. Bu paket sigaranızı parfüm ve diğer toz etkilerinden koruyacaktır.

- Çok yumuşak bir sigara: Camels! Bu yüzden Atletler, beyzbolcular, yüzücüler, golfçüler ve diğer sporcular onu tercih ediyor! Sağlıklı sinirlere ve yüksek kondisyona sahip olmak sporcular için çok önemlidir. Bu yüzden yumuşak Camel sigaralarını kullanın.

- Chesterfield sigaraları çeyizinize koyacağınız kadar özenle ve en iyi içim hazzı vermek üzere paketlenmiştir. Doğru bileşim!

- Afişteki bebek: Vay be annecim, Marlboro'nu gerçekten seviyorsun. Afişteki anne: Evet canım, artık asla duman-altı olmayacaksın. Bu Marlboro mucizesi!

- Gençler hedef: Kaliteli tobakko, Philip Morris'i nazik ve yumuşak yapar. Hevesli ve genç hazlar için daha da ince ve hoş tatlı! Genç Amerika'yı takip edin!

Hatta "Turkish Artistic" konulu bir sigara reklamları bile varmış, doğu kültürü ve figürleri üzerine. İşte bir tanesi: (Göbekli bir şah ve dansöz resmiyle) Omar sigaraları! Zengin tat, şapırtılı ve pırıltılı aroma, lezzetli ve yumuşak!

Diş doktorunun tavsiyesini konu alan afişlerden biri:

Birçok ürün reklamında da benzer şekilde yaklaşımlarla tüketicilerin aklı çelinmeye çalışıldı, çalışılıyor ve muhtemelen de çalışılacak. Siz siz olun, ne hakkında olursa olsun, reklamlara kanmayın!

doğru karar için düşünmek gerek

2008-09-19T10:36:00.007+03:00

Sevgili babamdan gelen güzel bir yazı.

Aşağıdaki resimler aynı yer fakat farklı mevsimlerde çekilmiş görüntüler....
Ne görüyorsunuz?

Şimdi güzel bir hikaye geliyor:

Bir zamanlar 4 oğlu olan bir adam varmış. Çocuklarının çok erken karar
vermemeleri ve önyargılı olmamaları için onları bu konuda eğitmek istemiş. Böylece her birini uzak bir yerde duran ağacın yanına gidip ona bakmalarını istemiş.

İlk oğlan kışın gitmiş, İkincisi ilkbaharda, üçüncüsü yazın ve sonuncusu da sonbaharda. Geri döndüklerinde hepsini bir araya çağırmış ve ne gördüklerini sormuş.

İlk oğlan ağacın "Çok çirkin, yaşlı ve kupkuru" olduğunu söyledi.

İkinci oğlan "Hayır, yeşillikle doluydu ve canlıydı" dedi.

Üçüncü oğlan başka fikirdeydi: "Çicekleri vardı ve kokusuyla, görüntüsüyle o kadar muhteşemdi ki daha önce hiç böyle bir şey görmemişti.

Sonuncu oğlan hepsinin haksız olduğunu ve ağacın "Meyvelerle dolu, canlı ve hayat dolu" olduğunu belirtti.

Yaşlı adam oğullarına hepsinin haklı oldugunu söyledi. Çünkü hepsi farklı mevsimlerde ağacı görmeye gitmişti.
Onlara bir ağacı veya bir insanı kısa bir süre veya bir mevsim tanıdıktan sonra yargılayamayacaklarını anlatmaya calıştı. Ya da neye sahip olup olmadıklarını...

Gerçekleri ancak sonunda 4 mevsimi gördükten sonra görürsünüz.

Eğer kışın vazgeçersen, ilkbaharın nimetinden olursun, yazın güzelliğinden ve sonbaharın bütünlüğünden de...

Bir mevsimin acısının, diğer güzel mevsimleri parçalamasına izin vermeyin.

Hayatınızı(ya da bir başkasını) bir mevsim (bir dönem) yüzünden yargılamayın...

recaptcha

2008-09-16T13:19:00.005+03:00

Internet sayfalarının güvenli sayfalarına girişlerde - çoğunlukla da siteye kayıt olurken - kullanılan ve CAPTCHA denilen bir araç var. Bu araçta, sayfaya kaydolan ya da giriş yapan şahsın bir insan olduğunu doğrulamak için bilgisayar yazılımları tarafından çözümlenemeyeceği kabul edilen bir görüntü gösterilip görüntüdeki karakterlerin klavye ile ilgili kutucuğa girilmesi istenir. Bu işlem sırasında da ortalama 10 saniye geçiyormuş. Şurada, bu süreyi ve işlemi değerlendirerek daha verimli kılmaya yönelik bir uygulama haberinin Türkçesi verilmiş. Açıkçası çok iyi bir fikirmiş (girip okuyun): Paylaşıyorum...

bir hamal öğretisi

2008-09-04T10:32:00.005+03:00

Yine güzel bir yazı, güzel bir ders :) Alıntıdır.

Eski zamanlardı. Yolların olmadığı zamanlar... Demek ki fakirdi bizim gibi çoğunluk, bu nedenle taşınacak yüklere talip olacak hamallar bulmak zor olmuyordu...

Yanımdaki hamalla yola çıktık. İhtiyardı. Kendinden büyük bir yük almıştı. Benim sırtımda ise birkaç bavul vardı sadece, onunkinin çeyreği... Diyordum ki içimden 'Çok gitmeden kıvrılırsa titreyen bacakları, yüklenirim sırtındaki yükün yarısını!..'
Nitekim çok geçmeden dedi ki:
- Mola vakti. Gel biraz dinlenelim!...
- Ne molası, dedim ona hayretle. Ben daha terlemedim!..'
Sözüme aldırmadı. Durdu. Çöktü. Salarken yükünün ipini
- Sen de dinlen hadi' dedi.
Benim canım sıkılmıştı bu işe. Genç olduğumu, ondan kuvvetli olduğumu, bunun gibi bir bunakla yola çıkmamın ne büyük hata olduğunu düşünüyordum. O ihtiyar, bir bacağını azıcık uzatmış halde sessizce dinleniyorken, ben huzursuz bir şekilde ayakta dolanıyordum.
Bir saat kadar sonra yine durdu, oturdu, dinlendi. Ben kızgınlıkla dolandım etrafında... 'Yükünü indirip sen de dinlen', demesine aldırmadım, ona daha çok kızdım...
Sonra yine durdu. Bana da dinlenmemi' söyledi yine ama dinlenmedim. Yarım saat sonra 'dinlenelim mi' diye sordu, aksi aksi başımı salladım... Kaçıncı molasıydı hatırlamıyorum, birden bire dizlerimin bağı çözüldü. Kafamın içinde uçuşan kara kara sinekler sustu, çöküp kaldım. Kayış kolumdan çıktı, sırtımdaki bavullar kaydı.
Ne kadar zaman geçtiğini fark etmedim. Uyumuştum da uyandım mı, yoksa bayılmıştım da ayıldım mı anlamadım... Baktım kendi kocaman yükünün üzerine benim bavullarımı da bağlamıştı. Küçük tasına birazcık su koyup dudağıma dayadı, içtim. Sonra koluma girerek;
- Hadi kalk, dedi. Bana yaslan.
Ağır ağır gider ve bir süre sonra gene dinleniriz.' Dediğini yaptım. Omzundan güç aldım, ama asıl anlattıkları iyi geldi bana.
- Ben yılların hamalıyım, dedi. Nice pehlivan yapılı adamlar gördüm. Çoğu, dinlenmek istemediklerinden yükleriyle birlikte kendilerini de toprağa serdi sonunda....
Halbuki bir yükü 'taşımak' bizim işimiz, 'altında ezilmek' değil!... Unutma ki bir yük, taşıdıkça ağırlaşır. Dinlenerek sen yükünü hafifletiyorsun!
Belki günün birinde hamallığın şekli değişir.
Belki o günleri ben göremem.
Ama sen kavuşursan o zamanlara, aman ha, Kafanın içinde de sakın yük taşıma... Akşamları bırak ve hafifle...
Sabah dinlenmiş olarak yeniden tekrar taşırsın yükünü.
Bizim işimiz, bugünü yarına taşımak, bugünün altında yok olmak değil.
Çünkü yarınlarda bizi bekleyenler var, taşıdıklarımızı bekleyenler...

Mustafa hocama bu yazı için teşekkür ediyorum. Yükümü akşamları bırakmayı unuttuğumu farkettirdi. Tatile çıktım da hiç işe yaramadığını düşünüyordum. Yükümü indirmeden dinlenmek zor tabi...

panoramik resimler

2008-09-01T16:15:00.005+03:00

Neredeyse hepimizin elinde dijital görüntü alabildiğimiz aletlerden var artık. İster cep telefonu olsun isterse dijital kamera olsun veya ister amatör isterse profesyonel aletler kullanalım; çektiğimiz görüntüleri sayısal muameleden geçirmek daha güzel sonuçlara ulaşmamızı sağlıyor. Şahsen ben çok karmaşık resim işlemlerine girmediğim için Photoshop yerine daha basit bir program olan Paint.Net kullanıyorum. O da Photoshop gibi eklentilerle daha da marifetlendirilebiliyor. Photoshop kadar profesyonel değil tabi ama iş görüyor.

Genellikle tek bir fotoğraf karesine sığmayacak kadar geniş bir manzara varsa bu manzara uygun açılardan parça parça fotoğraflanıp, bu fotoğraflar daha sonra sayısal ortamda yardımcı programlarla üst üste getirilip örtüştürülerek (photo stitch) tek bir görüntü haline getirilebilir. Bu durumda panoramik bir görüntü elde edilmiş olur. Panoramik görüntülerde genellikle doğrusallık kaybedilir ve geniş açı lens ya da balık gözü lensle çekilmiş gibi görüntüler elde edilebilir. Sonuçta güzel görüntüler ortaya çıkabilir.

"Photo Stitch" işlemi yapan birçok yardımcı program bulunmakla birlikte, kendi fotoğraflarımı birleştirmek için bulduğum basit ve makul sonuçlar veren bir yazılım var. Önerebilirim.

Aşağıdaki görüntüde Eski Mardin'den Suriye sınırına doğru geniş ufku görüyoruz. Bir butik otelin duvarına çıkarak çektiğim 20 farklı fotoğrafı birleştirerek elde ettim bu görüntüyü. Resmi büyütmek için tıklayın. Daha detaylı fotoğrafı isteyen olursa yorum olarak belirtin, orjinal dosyayı özelden gönderebilirim.

olimpiyatlara dair

2008-08-20T12:15:00.004+03:00

Pekin Olimpiyatlarında çok ilginç rekorlara ve başarılara tanık oluyoruz. Kimisi şov yaparak ve uçarak 9.69 yapıyor. Kimisi tek başına 8 altın madalyayı boynuna geçiriyor. (Eh biraz takip ediyoruz)

Bizim de iddialı olduğumuz iddia edilen alanı çizgilerle S.M. ifade etmiş :)

Yöneticilerimizin de dediği gibi bir dahaki sefere çok iyi çalışacağız (!)

Aşk ve Hayat

2008-08-10T14:38:00.006+03:00

Sevgili babamdan gelmiş bir hikaye. Okuyunuz:

Kocam bir mühendisti. Onunla sâkin tabiatını sevdiğim için evlenmiştim. Bu sâkin adamın göğsüne başımı koymak içimi nasıl da ısıtırdı Yarabbi!

Gel gör ki iki yıl nişanlılık ve beş yıl evlilikten sonra bu sâkinlik beni yormaya başlamıştı. Eşimin -bir zamanlar çok sevdiğim- bu özelliği artık beni huzursuz ediyordu.

İş ilişkiye gelince oldukça içli, hattâ aşırı hassas bir kadınım. Romantik anlara, küçük bir çocuğun şekere düşkünlüğü gibi can atıyorum. Oysa kocamın sakinliği, başka bir deyişle vurdum duymazlığı, evliliğimize romantizm katmaması beni aşktan almış, uzaklaştırmıştı.

Sonunda kararımı ona da açıkladım: boşanmak istiyordum. Şaşkınlıktan gözleri açılarak 'niye?' diye sordu. 'Gerçekten belli bir sebebi yok' dedim, 'sadece yoruldum.'
Bütün gece ağzını bıçak açmadı. Düşünüyordu. Bu hâli ise hayal kırıklığımı daha da artırmaktan başka bir işe yaramıyordu: işte, sıkıntısını dışarı vurmaktan bile aciz bir adamla evliydim. Ondan ne bekleyebilirdim ki!

Sonunda sordu: 'seni caydırmak için ne yapabilirim?'
Demek ki söyledikleri doğruydu: insanların mizacı asla değiştirilemiyordu. Son inanç kırıntılarım da kaybolmuştu. 'İşte mesele tam da bu' dedim. 'Sorunun cevabını kendin bulup kalbimi ikna edebilirsen kararımdan vazgeçebilirim.'
'Diyelim dağın tepesinde bir uçurum kenarında bir çiçek var. O çiçeği benim için koparmak, düşüp vücudunun bütün kemiklerinin kırılmasına, hattâ ölümüne mâl'olacak. Bunu benim için yapar mısın?'

Yüzümü dikkatle inceledi ve 'Sana bunun cevabını yarın vereceğim' dedi. Bu cevapla son ümidim de yok olmuştu.

Ertesi sabah uyandığımda evde yoktu. Boş bir süt şişesini mutfak masasının üzerine koymuş, altına da bir not bırakmıştı.
'Sevgilim' diye başlıyordu,
'O çiçeği senin için koparmazdım' Kalbim yine kırılmıştı. Okumaya devam ettim.

'Çünkü her zaman yaptığın gibi bilgisayarın altını üstüne getirip çökerttikten sonra monitörün önünde ağladığında, onu tekrar düzeltebilmem için ellerime ihtiyacım var.'

'Anahtarları her zaman evde unuttuğunu bildiğimden, senden önce eve varabilmem üzere koşmam gerektiğinden bacaklarıma ihtiyacım var.'

'Arabayı kullanmayı çok sevdiğin halde şehirde hep yolu kaybettiğinden, yolu gösterebilmem için gözlerime ihtiyacım var.'

'<Sâdık arkadaşın>ın her ayki ziyaretinde sebep olduğu, karnındaki krampları rahatlatabilmem için avuçlarıma ihtiyacım var.'

'Evde oturmayı sevdiğinden, içe kapanıklığını dağıtmak, can sıkıntını hafifletmek üzere sana şakalar yapabilmem, hikâyeler anlatabilmem için ağzıma ihtiyacım var.'

'Sabahtan akşama kadar bilgisayara bakmaktan gözlerinin bozulması kaçınılmaz olduğundan, yaşlandığımızda tırnaklarını kesebilmem, saçlarında -görülmesini istemediğin- beyaz telleri ayıklayabilmem, merdivenlerden aşağı inerken elini tutabilmem, çiçeklerin renginin - gençliğinde senin yüzünün rengi gibi olduğunu söyleyebilmem için gözlerime ihtiyacım var.'

'Ama seni benden daha fazla seven biri varsa, evet o uçuruma gidip, o çiçeği senin için koparırım bir tanem.'

Baktım, mektuptaki yazının mürekkepleri yer yer dağılıyordu. Göz yaşlarım mektuba düşüyordu.

'Mektubu okuduysan ve kalbin ikna olduysa lüften kapıyı aç canım. Çok sevdiğin susamlı ekmek ve taze sütle kapıda bekliyorum.'

Koşarak kapıyı açtım. Endişeli bir yüzle ve ellerinde sıkıca tuttuğu susamlı ekmek ve sütle kapının önündeydi.

Artık çok iyi biliyordum: beni ondan daha çok kimse sevemezdi. O çiçeği uçurumun kenarında bırakmaya karar verdim.

Bu gerçek aşktı.

İlk yıllardaki heyecanlar içinde görmeye alıştığımız aşkın, seneler sonra o heyecanlar kaybolup gittiğinde, huzur ve durgunluk içinde de hep var olmaya devam ettiğini göremeyebiliyoruz.

Oysa aşk hep vardır. Belki artık heyecansız, belki artık romantik değil... Belki sıkıcı, tekdüze, hatta belki yüzsüz... Ama hep oralarda bir yerdedir.

Çiçekler ve romantik dakikalar ilişkinin başlaması için elbette gereklidir. Bir zaman sonra bunlar gitse de gerçek aşkın sütunu ebedi kalır.

Hayat tam da böyle bir şeydir.

Teşekkür ederim Babam, bu güzel ders için :)

her yazılımcının bilmesi gereken 10 kavram

2008-07-24T10:51:00.002+03:00

Bildirgeç'te yenice yayınlanmış olan bir yazıyı rss-paylaşılanlar listemde de görebilirsiniz. Kendimi yazılım geliştirme konusunda ortalama üstü bir ilgi düzeyine sahip olarak gördüğüm için bu liste dikkatimi çekti.

1. Arayüzler (Interfaces)
2. Kurallar ve Şablonlar (Conventions and Templates)
3. Katmanlı Mimari (Layering)
4. Algoritmik Karmaşıklık Seviyesi (Algorithmic Complexity)
5. Hızlı İşlem için Kodlama (Hashing)
6. Ön bellek Kullanımı (Caching)
7. Eş Zamanlılık (Concurrency, Multithreading)
8. İşi Bölerek Birçok Bilgisayara Yaptırma (Cloud Computing)
9. Güvenlik (Security)
10. İlişkilsel Veritabanları (Relational Databases)

Anlaşılan daha çok şey öğrenmem gerekecek. İşin ilginç gelen tarafı, uzmanlık alanım olmasa da bu konularla uğraşmak hoşuma gidiyor ve bu öğrendiklerim sanki birgün işime yarayacakmış gibi geliyor.

Yazının orjinaline buradan ulaşabilirsiniz.

vefalı kablosuz hafıza kartı

2008-06-09T07:58:00.005+03:00

Yeni gördüğüm bir haberde geçen yıl Kasım ayında bahsetmiş olduğum kablosuz hafıza kartını kullanan bir turistin başına gelenlerden bahsedilmiş. Turistin fotoğraf makinasını çalan hırsızları yakalatan kahraman SD kart da bu kablosuz kartlardanmış. Haberi kendiniz de inceleyin.
Yazıdaki görüntü aynı haberden alınmıştır.

Haber için teşekkürler Deha.

farklı bakış :)

2008-06-06T10:12:00.002+03:00

Bir rahip, bir doktor ve bir mühendisin aynı anda golf oynama ihtimalinin düşüklüğü bir yana anafikir açısından değişik bir yaklaşım. Buyrun:

Bir rahip,bir doktor ve bir mühendis golf sahasının boşalmasını beklemektedirler.

Mühendis:"Bu adamlar ne yapıyor böyle? 15 dakikadır bitirmelerini bekliyoruz."
Doktor: "Bilmiyorum ama hiç böyle bir saçmalık görmedim."
Rahip: "Işte görevli geliyor, onunla konuşalım."
Rahip: "Merhaba. Şu anda sahada olan grup ne zaman çıkacak, neden bu kadar yavaşlar?"
Görevli: "Onlar kör itfaiyeciler. Kulübümüzde geçen sene çıkan yangında gözlerini kaybettiler. Bu yüzden istedikleri zaman burada ücretsiz oynamalarına izin verildi.
Rahip:"Ne kadar üzücü, bu akşam onlar için dua edeceğim."
Doktor: "Çok güzel bir fikir. Ben de hastanedeki doktor arkadaşlarla konuşup onlar için bir şeyler yapabilir miyiz diye bakacağım."
Mühendis: "Bu adamlar neden geceleri oynamıyorlar?"

Mühendis, her alanda optimizasyona meyillidir. :)

blogdaki üçüncü sütun

2008-06-04T10:21:00.006+03:00

Uzun zamandır blogla uğraşmadığım için farkında olduğum bir sorunsalı sizlerle paylaşamadım. O da şudur:

Internet Explorer web tarayıcısı ile blogumu ziyaret ederseniz, aşağıdaki iki sütunlu sayfa ile karşılaşıyorsunuz. Sayfamda üçüncü sütun olarak görünmesi gereken kısım, Internet Explorer ile bakıldığında, ikinci sütunun altında yerleşmiş görünüyor.

Halbuki ben sayfa tasarımını üç sütunlu olacak şekilde yaptım ve buradaki yazımda da tanıtmıştım. Firefox web tarayıcısı ile gayet düzgün de gözüküyor. Aşağıda görüyorsunuz.

Size tavsiyem Firefox kullanmanız! Çünkü üçüncü sütunda çok güzel eklentilerim var :)
Çünkü Internet Explorer birçok sayfayı buna benzer deformasyonlara uğratabiliyor.

Bu yazı blogumdaki 101'inci yazım oldu. Mümkün olduğu kadar devamını diliyorum...

cankurtaran demek daha anlamlı geliyor

2008-06-03T17:34:00.004+03:00

"Ambulansa nasıl yol verilir?" sorulu bir yazı düşmüş e-posta kutuma. Gerçekten de ambulans sireni duyunca ne yapmak lazım? Tabii ki yol vermek lazım ama nasıl yapılacak bu? Basit görülüyorsa da kaçımız doğrusunu bilip uyguluyoruz ve can kurtarılmasına katkıda bulunuyoruz? Yazıyı aşağıda alıntılıyorum:

Ambulans siren sesine duyarsız bir toplum haline gelmişiz. Hatta bazı araç sürücüleri trafikte ambulans sirenini duyunca hele ambulansı görünce fırsatı kaçırmayıp hemen ambulansın arkasına takılıp bu bedava yol açımından yararlanmaya bile kalkıyorlar!

Tahminimce birçok kişi, o ambulansın içinde bir gün canlarının olabileceğini düşünmemiştir. Düşünen de ne yapacağını bilmiyordur.

Genelde ambulans, sireni çalışırken sol şeritten gider. Siren sesi, sol şeridin açılmasına dair bir ikazdır. Fakat sağ şeritteki araçlar da genellikle bu ikaza aldırış bile etmezler. Nasılsa ambulans kendi arkalarında değildir. Oysa asıl iş, asıl can kurtarma işi sağ şeritteki araçlara düşer. Nasıl mı?

Siren sesini duyar duymaz sağ şeritteki araç duracak. O durunca önünde bir boşluk oluşacak. Oluşan boşluğa da ambulansın yolunu kesen soldaki araba kayacak.
Siren sesinin anlamı bu:

"Sağdaki dur, önünü boşalt. Soldaki bu boşluğa kay, yolumu aç!"

Siren sesini duyduğumuzda sağdayken hiç, asıl durması gerekenin siz olduğunuzu düşündünüz mü?

Bir süre ambulans doktorluğu yapmıştım. Öyle zordur ki içeride saniyelerle yarışırken, ambulans şöförünün yerinde duramadığını ve parmaklarının direksiyona geçtiğini görürsünüz. Haklıdır. Çünkü biz sürekli "daha çabuk daha çabuk!" derken, öndeki araçlar bir türlü ilerleyemez ve şöför sol şeritte olmasına rağmen bir türlü yol alamaz.
Trafik karışır...
Korna sesleri...
Bir karmaşa...
Ambulans sireni ve kriz...
İşte böyle, yaşanmış bir kriz okuyalım:
Ambulans sol şeritten sirenle gelirken, kendi şeritlerinde olmadığı için sağ şeritteki arabalar gayet rahatlar. Oysa bu siren sağ şerittekiler için!
Çünkü sağ şeritteki araba duracak, önünde yer açılacak ki soldaki arabalar bu boşluğa girip sol şeritteki ambulansa yol açsın. Yoksa sağ şerit yol vermeden ilerlemeye devam ederse soldaki arabalar nasıl yol versin ambulansa?

Lütfen bu konuya dikkat edelim ve yukarıda yazılanları hep hatırlayalım. Ambulansın içinde yaşananları hiç öğrenmemeniz dileğimle...

Dr. Tijen Acarkan

Bu soruna bir çözüm de benden. Bu araçlara ambulans değil de cankurtaran denmesi gerektiğini düşünüyorum. Daha anlamlı geliyor ve daha çok harekete geçirici bir ifade! Böylece bir kısım vatandaşımız ambulansın anlamının "trafikte arkasına takılarak hızlı gidilmesini sağlayan bir araç" değil de "acil can kurtarmakla görevli ve yol verilmesi gereken bir araç" olduğunu daha iyi farkeder sanırım.

haritaya fotoğraflar iliştirilmiş

2008-05-27T13:29:00.003+03:00

Bugün google maps üzerinden haftasonu aöf sınavları için görevli olarak gideceğim Batman ilinin haritasına bakmak istediğimde yeni birşey farkettim. Yeni değilse bile ben yeni farkettim diyeyim. Google earth programında bulunan fotoğraf iliştirme olayı (ya da iliştirilen fotoğrafların görülebilmesi) g.maps ile gösterilen haritalarda da yapılmış. Güzel de olmuş yani. g.earth kurmadan direkt olarak g.maps üzerinden haritasına baktığım yerle ilgili fotoğraflara ulaşabildim :)

Aşağıda Türkiye'den bir görüntü...

Kendiniz bakmak için buraya tıklayın...

galip gelensin

2008-05-16T02:08:00.004+03:00

Türkçesi:

Kendini bazen işe yaramaz, hayata küsmüş ve moralsiz (depresif) hissedersen; milyonlarcasının içinde o en hızlı olan ve galip gelen minik sperm olduğunu hep hatırla :)

Nasıl ama? :)

vurdum_onlari_:)

2008-04-24T17:11:00.001+03:00

İki katlı bir evde oturan bir karıkoca tam yatmaya hazırlanırken karısı:

-Her halde garajda hırsız var, aşağıdan sesler geliyor der.
Adam camdan sessizce dışarı bakar ve:
-Evet, der. Dışarıda iki kişi var ve bizim eşyaları götürüyorlar...

Derhal polise telefon eder.
— Alo memur bey... Şu anda iki hırsız var ve garajdan eşyalarımızı çalıyorlar.
Acele araba gönderin, der.
Bunun üzerine polis:
- Evin içindeler mi? diye sorar.
— Hayır der adam. Garajdalar...
— Tamam, o zaman içerden kapıları iyice kilitleyin ve ses çıkarmadan
evde bekleyin.
Arabamız olduğunda göndeririz, çünkü şu anda bütün arabalar görevde...

Adam iki dakika sonra polise tekrar telefon eder.
— Biraz önce size garajda hırsız var diye telefon etmiştim ya...
— Evet!
— İkisini de vurdum!

İki dakika geçmeden bir sürü polis arabası ve bir de ambülâns gelir ve
hırsızları suçüstü yakalarlar.
Polisin biri adama yanaşır:
- Hani adamları vurdum demiştiniz?
— Hani siz de şu anda arabamız yok demiştiniz!

değişebilen numaralı ayakkabı

2008-04-16T15:13:00.005+03:00

Uzun zamandir yazmıyorum. Biraz beklemedeyim. Nisan ayında da en azından bir yazım olsun.
Biraz zamandan çalarak bu yazıyı hazırladım ve ham formatıyla kendi düzenlemelerimi yapmadan şurada gördüğüm ayak numarası değişebilen ayakkabıdan bahseden yazıyı HemenÇevir'den çevirerek aşağıya ekliyorum. İnsan çevirisiyle makine çevirisi arasındaki farkı gözlemek açısından güzel bir örnek.

Senin çocuğun, herhangi şekilde daha küçük olmuyor. Orada onların yaşlı ayakkabılarına hiçbir giden arka, hangi yollar değildir, her zaman yeni bir çiftin hakkındadır, ve sonra yeni bir tane, lakin başka bir yeni olanı. Sen, senin çocuğunu yeni kumaş ayakkabıların bir çiftine alırsın, ve onlar gelecek hafta, rahat ayakkabıya uymak için onların topuklarını uygunsuz bırakan büyüyen bir fışkırma boyunca gider.

InchWorms gösterisi, senin çocuğunun ayağıyla beraber büyüyerek sabit olarak büyüyen çocuğu yerleştirir. Senin, onların, aynı yaşlı tasarımla ilgilendirdiğini tutarken onun hakkında rahatsız etmek zorunda olduğun tek şey, ve onların, tabanda bir deliği yırtmadığına emin olmak. — Andrew Dobrow

Bu yazıyı ilk gördüğüm kaynağı tekrar vereyim ki çalıntı olmasın...

İşte bu da benim çevirim:

Hepimizin bildiği gibi çocuklar hiç küçülmemek üzere çok hızlı bir şekilde büyürler. Dolayısıyla ayakları da aynı şekilde hızlı bir gelişim gösterir ve daha önceden giydikleri ayakkabıya dönüş gibi bir seçenekleri yoktur. Siz de sürekli yeni bir çift ayakkabı almak zorunda kalırsınız. Fakat bir hafta sonra adeta fışkırarak büyüyen çocuğunuzun yeni ayağı eski ayakkabısında rahat edemez.

Inchworms firmasının ürettiği bu yeni ayakkabılar çocuğunuzun hızla büyüyen ayaklarına göre ayarlanarak numaraları büyütülebilen bir tasarıma sahip. Dolayısıyla, bu ayakkabıları giyen cocuğunuzun ayaklarıyla ilgili endişe edebileceğiniz geriye bir tek şey kalıyor. O da ayakkabıların altının delinip delinmediği :)

90/10 sırrı

2008-03-24T22:41:00.002+02:00

90/10 Sırrını keşfedin. Bu hayatınızı değiştirecek.

Bir örnek verelim:

Ailenizle kahvaltı yapıyorsunuz. Kızınız, kahve fincanına çarpıyor ve bir fincan kahve gömleğinizin üzerine dökülüyor. Biraz önce olan olay üzerinde hiç bir kontrolünüz yok. Sonradan olacaklar ise sizin davranışınıza göre belirlenecek. Lanet ediyorsunuz. Kahveyi üzerinize döktüğü için kaba bir şekilde kızınızı azarlıyorsunuz. Kızınız üzülüyor ve ağlamaya başlıyor. Kızınızı azarladıktan sonra eşinize dönüyor ve kahve fincanını masanın kenarına çok yakın koyduğu için eleştiriyorsunuz. Bunu kısa bir sözlü tartışma takip ediyor. Öfkeyle üst kata çıkıyor ve gömleğinizi değiştiriyorsunuz. Aşağıya indiğinizde kızınızı, ağlamaktan dolayı kahvaltısını bitirememiş ve okul için hazırlanamamış bir halde buluyorsunuz. Kızınız otobüsü kaçırıyor. Eşinizin işe gitmek için hemen çıkması gerekiyor. Hemen aceleyle arabanıza koşuyorsunuz ve kızınızı okula bırakmak üzere hareket ediyorsunuz. Geç kaldığınız için, saatte 50 km hız sınırlaması olmasına rağmen, saatte 70 km hızla gidiyorsunuz. 15 dakikalık gecikmeden ve hız sınırını aştığınız için ödediğiniz 160.000.000 TL'lık trafik cezasından sonra okula ulaşıyorsunuz. Kızınız size "Hoşçakal" demeden binaya koşuyor. İşyerinize 20 dakika gecikmeyle geliyorsunuz ve evrak çantasını evde unuttuğunuzu anlıyorsunuz. Gününüz korkunç bir şekilde başladı! Devam ettikçe, kötüleşiyor, daha da kötüleşiyor sanıyorsunuz. Eve gitmeyi dört gözle bekliyorsunuz. Eve ulaştığınızda eşiniz ve kızınızla olan ilişkilerinizde araya sıkıştığınızı sanıyorsunuz.

Neden?

Sabahleyin nasıl tepki verdiğinize bağlı olarak! Neden kötü bir gün geçirdiniz?

A) Kahve sebep oldu.

B) Kızınız sebep oldu.

C) Polis sebep oldu.

D) Siz sebep odlunuz.

Cevap "D" şıkkı. Kahvenin dökülmesinde sizin bir kontrolünüz yoktu.

Sizin gününüzün kötü geçmesine o 5 saniye içindeki davranışlarınız sebep oldu. Olabilecek ve olması gereken ise şöyleydi. Üzerinize kahve sıçradı. Kızınız ağlamak üzere. Siz nazikçe "tamam tatlım, bir dahaki sefere biraz daha dikkatli olman gerek " diyorsunuz. Havluyu kaptığınız gibi üst kata çıkıyorsunuz. Gömleğinizi değiştirip, evrak çantasını aldıktan sonra aşağıya iniyorsunuz ve aynı anda pencereden kızınızın otobüse bindiğini görüyorsunuz. Kızınız geri dönüp el sallıyor. Siz ve eşiniz ise gitmek için birlikte çıkmadan önce öpüşüyorsunuz. 5 dakika önce işe geliyorsunuz ve çalışma arkadaşlarınıza neşeli bir şekilde selam veriyorsunuz. Patronunuz ne kadar güzel bir günde olduğunuz hakkında konuşuyor. Farka bakın! İki farklı senaryo. İkisi de aynı başladı. İkisi de farklı bitti.

Neden?

90/10 sırrı inanılmazdır! Çok azımız bunun farkındadır.

Sonuç? Pek çok insan gereksiz yere stresten, dertlerden, problemlerden ve baş ağrısından acı çekmektedir. Bu sır nedir? Hayatın % 10'u, sizin başınıza gelenlerden oluşur. Hayatın diğer % 90'ına ise, sizin bu başınıza gelenlere nasıl davrandığınızla karar verilir.

İnsanlar anlamsız şeyler söyler ve yaparlar. İnsanlar hasta olurlar. Arabalar bozulurlar. Uçaklar geç kalır ve bütün planlarımızı alt üst ederler. Trafikte bir sürücü canımızı sıkabilir v.s. Bu % 10'luk kısım tamamen bizim kontrolümüz dışında gerçekleşir. Diğer % 90'lık kısım farklıdır. Diğer % 90'lık kısmı siz belirlersiniz. Nasıl? Olaylara yaklaşımınızla! Nasıl tepki verdiğinize bağlı olarak. Gerçekten olanların % 10'unda hiç bir kontrolünüz yok. Diğer % 90'ı ise, sizin tepkinizle gelişmekte...

yok boyle geyik

2008-03-24T21:45:00.005+02:00

TV'yi açtığım zamanlarda kanalları en az 5 defa baştan sarıp tekrar geziyorum (KabloTv, uydu alıcı, vb hizmetlerden henüz yararlanmıyorum :)). Malumunuz, izlenecek doğru düzgün birşeyler bulmak zor. Şimdi aşağıdaki yazı, bir arkadaşımdan gelmiş. Hoşuma gitti, paylaşayım dedim. Teşekkür ederim Mehmet.

Hande mi yener, Funda mı arar? Hayır! Seray sever.
Bu üçüne önce Nejat işler sonra da Ahmet çakar.
Bu geyik Celal'i bayar, bu geyiğe dayanamayan Ferhat göçer,
Yıllar sonra bunlar tarih olur, o tarihi de Gönül yazar, Mehmet okur.

Bu mesajı 10 kişiye gönderirsen dileklerin kabul olur. Buna da anca Kadir inanır....

Buyrun! gülelim mi, ağlayalım mı?

matematik

2008-02-29T11:01:00.003+02:00

Fıkra:

İki Matematikçi, aralarında mesleklerinin ne kadar önemli olduğunu konuşuyorlar. Sonra içlerinden biri diğerine dert yanıyor:

"Ah azizim ah! Matematiğe yeterince önem verilmiyor. Aslında konuya devlet el atmalı ve Matematik bilmeyenlerden vergi toplanmalı."

Diğeri cevap veriyor: "Sayısal Loto da bu işe yarıyor zaten."

:))))))

Teşekkürler Sedat.

PicLens

2008-02-17T18:59:00.005+02:00

İnternette görsel nesne (Resim) aramalarını çok eğlenceli hale getiren bir Firefox eklentisini daha paylaşmak istedim. Bu eklenti LifeHacker'da ve Bildirgeç'te de tanıtılmıştı.

PicLens | Immersive Slideshows Across the Web

Şimdilik Google, Yahoo, Smugmug, Flickr, Photobucket ve Devianart arama motorlarıyla uyumlu. Facebook'ta da çalışıyor :)

Ayrıca Explorer'da ve Safari'de de çalışıyormuş. Bir de Flock diye bir tarayıcıyla da uyumluymuş.

Bir kuzenimin (ortada ikinci - ne karizma) devianart'taki resimlerine ulaştığım anın görüntüsü aşağıda :)

Farenizin orta tekerleği varsa resimleri büyütüp küçültme işlemi de çok kolay oluyor.

JustBlogIt

2008-02-17T18:08:00.005+02:00

Bloga yazı göndermenin daha az zaman alacak yollarını arıyordum. Bunun için ScribeFire isminde bir Firefox tarayıcı eklentisini arasıra kullanıyordum (Bazı yazıların sonunda Powered by ScribeFire imzasını görmüşsünüzdür). Fakat bugün, kolay kullanımlı bir diğer eklenti daha buldum:

"JustBlogIt"

Bu eklentiyi yükledikten sonra blogda paylaşmak istediğim bir yazı veya bağlantı üzerinde sağ tıkladığımda JustBlogIt! seçeneğini görüyorum. Tıklayınca açılan ek pencere üzerinden, sağ tıkladığım öğenin de otomatik olarak eklenmiş olduğu yeni yazıyı düzenleyip, istersem daha sonra yayınlamak üzere taslak şeklinde kaydedebiliyor, istersem de doğrudan blogda yayınlayabiliyorum. Bu eklentinin bence avantajı, açılan ek pencerede blogger'ın kendi yazı düzenleme arayüzünü getiriyor olması. Dolayısıyla yazıyı taslak şeklinde kaydettiğimde, bu taslak doğrudan blogger hesabıma kaydediliyor.

Bu eklenti sadece blogger yazı düzenleme penceresine bir kısayol niteliğinde olduğu için herhangi bir şifre kaydı yapmaya gerek yok. Gayet basit ve kullanışlı bir eklenti :)

google RSS reader artık Türkçe

2008-02-14T14:07:00.003+02:00

Kullandığım RSS okuyucu Google Reader, Türkçe arayüzle de hizmet vermeye başlamış. Az önce farkettim :) İlgilenenlere...

şifre avcılığı

2008-02-14T02:12:00.007+02:00

Yukarıdaki e-posta birkaç defa geldi. Benim Akbank Online Bankacılık hesabım yok, hiç olmadı. Bu tür sahte e-postalara aşina olduğumdan hemen gönderilen bağlantının gerçekte nereye bağlantı kurduğuna baktım. Sonuçta Rusya uzantılı bir siteye yönlendiriyordu. Bu bir phishing (şifre avcısı) e-postaydı.

Babylon sözlüğünden;

Phishing, İngilizce "Password" (Şifre) ve "Fishing" (Balık avlamak) kelimelerinin birleşmesiyle oluşmuş, kullanılan illegal yollarla bir kişinin şifresini veya kredi kartı detaylarını öğrenmesine denir. "Phisher" diye tanımlanan şifre avcıları, genelde e-mail vb. yollarla şahıslara ulaşır ve onların kredi kartı vb. detaylarını sanki resmi bir kurummuş gibi isterler. Bu "av"a karşılık veren kullanıcıların da hesapları, şifreleri vb. özel bilgileri çalınmaktadır.

Eğer bağlantıya tıklayıp da sayfayı açsaydım, muhtemelen Akbank internet sayfasının bir kopyasıyla karşılaşacaktım ve adrese bakmadıkça sayfanın sahte olduğunu farketmeyecektim. İpucu: Aslında doğru sayfada olup olmadığınızı görmenin çok kolay bir yolu var: Sayfa açılınca hemen adres çubuğundaki adresi inceleyebilirsiniz.

Yukarıda ekran görüntüsünü verdiğim e-postayı, gmail'in bir özelliği olan "report as phishing" seçeneğiyle işaretledim (Reply butonuna basınca açılan listede var).

Birçok bankanın adını paravan olarak kullanan böyle kandırıkçı e-postalardan çok var. Örneğin Birkaç yıl önce, Vakıfbank'tan (gerçek adresi: www.vakifbank.com.tr) gelmiş gibi görünen ve yukarıdaki iletiye benzer bir e-postadaki bağlantıya baktığımda adreslerin "www.vakifbank.com/tr" ya da "www.vaklfbank.com/tr" (i değil küçük L) gibi ilk bakışta yanıltıcı adresler olduklarını farkedip, hemen bir kopyasını müşteri hizmetlerine göndermiştim. Daha sonra bankadan bir uyarı yayınlanmıştı.

Üstelik, sadece bankaların değil, mail hesaplarının ve özel hesapla girilen şifreli sayfaların da böyle kandırıkçı yöntemlerle yani sahte giriş sayfaları yoluyla "sazan" kullanıcıların direkt bilgilerini girmeleri neticesinde ele geçirilebildiğini öğrenmiştim. Bilmiyorduysanız siz de biliyorsunuz artık.

Aman dikkat! Öyle her gördüğümüz bağlantıya balıklama tıklamayalım! Önce sağa sonra sola bakıp pardon önce bağlantının neyin nesi olduğuna bakıp emin olduktan sonra tıklayalım. Küçük bir dikkat, daha güvenli işlem yapmanızı sağlayacaktır.

Bir ipucu: Eğer durum çubuğunuz (status bar) gözükmüyorsa, tarayıcı pencerenizdeki görünüm menüsünden görünür hale getirebilirsiniz. Böylece farenizle herhangi bir bağlantının üzerine geldiğinizde, bağlantının nemenem olduğunu görebilirsiniz.

dünyanın harikaları (:

2008-02-10T05:50:00.000+02:00

Resimli olarak Dünyanın yedi harikası ile ilgili makale hazırlama üzerine Pınar'a bir mim borcum vardı, fii tarihinden. Vicdanım sızladı iyice, artık kapatalım defteri :)

ESKİ HARİKALAR

Vikipedi'den bakarsak Dünyanın Yedi Harikası başlığı altında bilinen eski harikalar şöyle listelenmiş. Ayrıntıları buraya çok fazla geçmeyeyeyim. Merak ederseniz bağlantıya girip detaylara bakarsınız:

1. Mısır Kahire'deki Keops Piramidi
2. Mezopotamya'da Fırat Nehri'nden beslenen Babil Asma Bahçeleri
3. Olimpiyatlara ismini vermiş olan Olimpia'daki Zeus Heykeli
4. İzmir Efes'teki Artemis Tapınağı
5. Rodos Heykeli
6. Faros adasındaki İskenderiye Feneri
7. Bodrum'daki Halikarnas Mozolesi

Yukarıda verdiğim bağlantıya girip de bakarsanız, bunların çoğunun Avrupa medeniyetinin, kendi temeli olarak aldığı Eski Yunan döneminde yapılmış, o zamanın teknolojisine göre (şimdi bile) çok büyük yapılar olmaları gibi ortak özelliklere sahiptirler. Bir diğer özellikleri de uygarlıklara yataklık yapmış olan Anadolu'yla çok ilgili olmalarıdır.

YENİ HARİKALAR

İsviçre merkezli "New7Wonders Vakfı", dünyanın yeni 7 harikasını belirlemek için başlattığı yarışmaya 21 finalist eser katılmış. Dünyanın dört bir yanından milyonlarca kişi, cep telefonuyla ve Yeni Yedi Harika adlı internet sitesinde 6 yıl boyunca oy kullanarak dünyanın yeni 7 harikasını seçmiş (Bizde de böyle bir zincir e-posta dolaşmıştı bir ara, Ayasofya'yı seçtirmek için, yanlış hatırlamıyorsam). Oylama 07/o7/07'de sona ermiş. Portekiz'in başkenti Lizbon'da ilan edilen Dünyanın yeni 7 harikası;

1. Ürdün'deki Petra Antik Kenti
2. Çin Seddi
3. Brezilya'daki Kurtarıcı İsa Heykeli
4. Peru'daki Machu Picchu Antik Kenti
5. Meksika'daki Chichen Itza Piramidi
6. İtalya'nın Roma kentindeki Kolezyum
7. Hindistan'daki Tac Mahal anıtmezarı

New7wonders sitesinde bir de Doğanın Yedi Harikası isimli bir oylamanın da olduğunu öğrendim.

Bir de modern dünyanın mimarî harikaları diye bir liste varmış. İnsan elinden çıkma muazzam yapılardan fotoğraflarla bahsedilmiş.

HARİKALARIN HARİKALARI

Şimdi ben yukarıdakilere ek olarak kendi harikalarımı listelemek istiyorum :) Ama listeyi 7'yle sınırlayamayacağım. Herkesin kendi harika bulduğu şeyler farklı olabilir... Buyrun benim harikalarım:

1. Atom'un (iç parçacıklarıyla) kendisi ve atomların bildiğimiz yapıları oluşturacak şekilde biraraya gelmeleri. Atom deyip geçmemek gerek; okullarda bize hiç öğretilmeyen atom altı parçacıkları var. İşte bazıları: elektron, proton, nötron, pozitron, lepton, kuark, notrino, baryon, mezon, hadron, fermion, bozon, gluon, (foton, graviton, Z0, ...) ...[eminim ki bu üç noktanın yerine başka şeyler de gelecektir, bilim geliştikçe]

2. DNA yapıları ve genetik kodlama (1. harikayla bağlantılı)

3. Canlı hücre ve bu hücrelerin organizmaları oluşturacak şekilde biraraya gelmeleri (1. harikayla bağlantılı) [Bu konuda bir yazım vardı, o yazımda belirttiğim animasyon galerisine ek olarak şu videolara da bakınız]

4. Beynin çalışması. (3. harikayla, dolayısıyla yine 1. harikayla bağlantılı)

5. İnsanın algı mekanizması. (4. harikayla, dolayısıyla yine 1. harikayla bağlantılı)

6. Bir takım seslerin nasıl da uyumlu bir şekilde müzik denilen harikayı oluşturdukları da bir başka harika. (5 ve 1)

7. Işığın hem maddecik hem de dalgacık özelliği gösterebilmesi. (1)

8. Dünyanın kendisi ve bilinen tüm evren. (yine 1. harikayla bağlantılı sanırım)

9. Sevmek, sevilmek (Henüz diğer harikalarla bağlantısı bilimsel anlamda kesin olarak kanıtlanamadı sanırım) ve diğer duygusal tepkiler...

Liste bu şekilde uzayıp gidebilir. Yazamadığım harikalara haksızlık yapmak istemem ama Bunlardan bazıları birçoğumuzun - denizin içindeki balığın denizi farketmediği gibi - farketmediği harikalar aslında değil mi? Verdiğim ilk iki harikalar listesinde insan gözüne büyük görünen ve insan elinden çıkmış yapılardan bahsediliyor çoğunlukla. Bu üçüncü listede insan gözüne bile görünmeyen yapılar benim harikalar listemi doldurmakta. Bilim geliştikçe bunları anlamaya yaklaşacaktır insanlık... Bekleyelim ve görelim!

aşk

2008-02-09T14:37:00.000+02:00

Aşkın hep ilk yıllardaki gibi kalması dileğimle :)
3-5 gün içinde dünyada büyük bir ekonomik hareketlilik olacak gibi!!
Malum, 'şu kadarcık birşey'in unutulmaması gereken bir gün geliyor ((:

Salih Memecan'ın çizgilerine bayılıyorum...

sanal gündem (2)

2008-02-09T14:28:00.000+02:00

Bir Salih Memecan çizgisi daha...
İnsanlar taşların altına bakmasınlar diye sanal gündemler devreye girdi sanki.
Çünkü o taşların altından aşağıdakilerden başka,
birilerinin işine gelmeyen birçok şey de çıkıyordu.
Dolayısıyla gündemin hemen değiştirilmesi gerekiyordu.
1-2 haftadır yapılan şey de bu gibi.
Bakalım neler olacak.

sanal gündem (1)

2008-02-09T14:23:00.000+02:00

Yine Salih Memecan'ın çizgisinden...

canım kızıma / canım oğluma mektup

2008-02-06T18:44:00.000+02:00

Benim yaşlandığımı düşündüğün gün (ki yaşlı olmayacağım),
Sabırlı ol lütfen ve beni anlamaya çalış.

Yemek yerken üstümü kirletirsem,
Üzerimi değiştirecek gücüm yoksa,
Lütfen sabırlı ol.
Benim sana bir şeyler öğretmek için seninle ilgilendiğim zamanları hatırla...

Seninle konuşurken,
Sürekli aynı şeyleri 1000 kere tekrarlıyorsam,
Sözümü kesme, beni dinle.

Sen küçükken,
uyuyana kadar sana aynı hikayeyi
1000 defa tekrar tekrar okumak zorunda kalıyordum...

Banyo yapmak istemediğimde,
Beni utandırma ya da azarlama,
Seni banyoya götürmek için icat ettiğim küçük yöntemlerimi ve oyunlarımı hatırla…

Yeni teknolojiler karşısındaki cahilliğimi görürsen,
Bana zaman tanı ve beni yüzünde alaycı bir gülümsemeyle izleme…

Bazı zamanlarda unutkan olursam yahut konuşmalarımızda ipin ucunu kaçırırsam,
Lütfen hatırlamam için gerekli zamanı bana tanı.
Eğer hatırlayamazsam, sinirlenme.
Çünkü asıl önemli olan benim konuşmam değil,
Senin yanında olabilmem ve senin beni dinliyor olmandır.

Ben sana bir sürü şeyi nasıl yapacağını gösterdim.
İyi yemek yemeyi, iyi giyinmeyi, yaşamı göğüslemeyi...

Eğer birşey yemek istemezsem, baskı yapma bana.
Ne zaman yemem ya da yememem gerektiğini ben gayet iyi bilirim.

Ve yaşlı bacaklarım yürümeme izin vermediğinde,
Bana elini ver.
Tıpkı benim sana ilk adımlarını atarken elimi verdiğim gibi...

Ve bir gün artık daha fazla yaşamak istemediğimi
ve ölmek istediğimi söylediğimde,
Kızma. Birgün anlayacaksın...

Yaşımın, zevk alma değil,
Artık idareten yaşama yaşı olduğunu anlamaya çalış...

Bir gün şunu anlayacaksın:
Hatalarıma karşın hep senin için iyi olanı gerçekleştirmeye çabaladım
ve senin yolunu hazırlamaya çalıştım...

Senin yanında olduğumda üzgün, kızgın ya da güçsüz hissetme kendini...

Benim yanımda olmalısın, beni anlamalısın ve bana yardım etmelisin...

Yürümeme yardımcı ol ve yolumu sabırla sevgiyle bitirmeme...

Benim için yaptıklarını,
bir gülümseme ve senin için her zaman taşıdığım
çok derin bir sevgi ile geri ödeyebilirim ancak.

Seni çok seviyorum oğlum/kızım
Ve hep seveceğim.
Bunu sakın unutma...

BABAN ve ANNEN

RSS nedir? sorusuna bir cevap daha

2008-02-06T05:02:00.001+02:00

Türkçe bilişim sayfası ŞiftDileytNet de RSS nedir? sorusuna cevap vermiş. Öğrenmek isteyenler için oldukça yararlı olacaktır. Herkesin kullanmaya başlaması gerek bu web teknolojisini artık.

soğuk algınlığı ve grip (2)

2008-02-04T00:32:00.001+02:00

Kendi geçirdiğim hastalıktan yola çıkarak, edindiğim bilgileri herkesle paylaşmak istiyorum. Çünkü tamamen iyileşmem 3 haftamı aldı!

Şuradaki yazıdan da kısmen yararlanarak soğuk algınlığı ile ilgili bilgiler vermek istiyorum. Bir iki ay geç kalmış bir yazı olsa da herkesin işine yarayacaktır. Hepimizin bildiği gibi şu sıralar kuzey yarımkürede kış mevsimi ve özellikle ülkemizde kışlar soğuk geçer. Dolayısıyla soğuk algınlığı ihtimali çok yüksektir bu aylarda. Fakat aşağıdaki maddeleri gündelik hayatımızda uygularsak hasta olma riskini de en aza indirebiliriz. Az çok hepimizin bildiği şeyler bunlar:

-- Ellerinizle yüzünüze dokunmaktan kaçının. Soğuk algınlığı virüsleri, göz, burun ve ağız yoluyla kolayca vücuda girebilir.
-- Özellikle ellerinizi sık sık yıkayın.
-- Hasta olan ve olması muhtemel insanlardan mümkün olduğunca kaçının. Bu, gerçekten de başarılabilir :) Herkesi öpmenize gerek yok.
-- Etrafınızı temiz tutun. Soğuk algınlığı virüsleri, ofiste telefonlarda, klavyelerde, farelerde veya merdiven tutamaklarında üç saate kadar yaşayabilir. Toplu taşıma araçlarında, özellikle tutamaklarda virüsler de (veya mikroplar da) seyahat eder :). Eğer sıklıkla dokunduğunuz yerlere hasta birisi dokunduysa buraları bir dezenfektanla temizlediğinizden emin olun.
-- Hastalığı ilk hissettiğinizde ekinezya ve bitki çaylarıyla vücut direncinizi artırın. Tavuk suyu çorbası da süper bir destektir.
-- Bol bol C vitamini ve vitamin desteği alın. Örneğin, her gün portakal suyu içmeyi veya portakal tüketmeyi deneyin. Kivi de bir alternatif.
Ve eğer hasta olan sizseniz, iyileşene kadar ortalıkta dolaşmayın, evinizde dinlenin. Düşünceli olun ve virüsü yaymamak için hapşırırken ağzınızı kapatın. Yine ellerinizi sıklıkla yıkayın.

Bu önlemler aslında bütün hastalıklardan korunmak için uygulanabilirler.

Şimdi biraz araştırma sonuçlarından bahsedelim: Soğuk algınlığı (nezle) ve grip genellikle aynı hastalıkmış gibi algılanmakta. Fakat bu ikisi, farklı virüslerin yol açtığı ve belirtileri farklı hastalıklardır. Vikipedi'den alıntı yapayım:

Nezle (Akut nazofarenjit), Rhinovirüsler denilen bir Virüs türünün neden olduğu ve acil tedavi gerektirmeyen, kendiliğinden 7-10 gün içinde geçen, burun akıntısı, ateş gibi belirtilerle ortaya çıkan bir enfeksiyon hastalığıdır.

Grip (İnfluenza) ise daha ani başlayan ve sıklıkla ateşin daha yüksek seyrettiği bir hastalıktır. Salgınlar yapar ve yatağa düşürür. Grip de normalde 1 haftada iyileşen bir hastalıktır.

Nezle veya grip için hiçbir antibiyotiği kullanmaya gerek yoktur. Çünkü antibiyotikler bakteriler için üretilmiş ilaçlardır ve virüslere pek etkili olamazlar. Hatta çapraz ve yanlış kullanım durumunda vücuttaki yararlı bakterileri de öldürüp olumsuz etki yapabilirler.

Doktorlar bu tip rahatsızlıklarda vücudu güçlendirici vitamin ve minerallerle birlikte, vücudun savunma mekanizmasında oluşan açıklara karşı savunma amacıyla antibiyotik önerirler. Nezle iyi tedavi edilmediği durumlarda orta kulak iltihabına, sinüzite veya bronşite yol açabilir.

Nezle için kanıtlanmış bir tedavi yoktur. En güvenilir tedavi yöntemi bol sıvı tüketmek ve istirahat etmektir.

Grip aşılarından bahsedecek olursak; Grip virüsü, genetik kodu çok çabuk bozulup değişebilen bir virüs olduğundan bir sene önceki virüs için üretilmiş aşı o yıl işe yaramayabiliyor. Dolayısıyla vücudun destek sistemini güçlendirici tedavi uygulamak, bol sıvı tüketmek ve istirahat etmek en güvenilir çözüm olarak görünüyor.

Ayrıca; Bilkent sağlık merkezinin şuradaki sayfasında da nezle ve grip hakkında ayrıntılı bilgiler verilmiş. Soğuk algınlığınızın iyileşmesini beklerken alınması gereken önlemlerden bahsedilmiş. Göz atmanızda mutlaka fayda var.
Kısacası vücudun kendi savunma sistemini destekleyip güçlendirerek bu hastalıklardan kurtulabiliriz. Ve en önemlisi hasta olmadan önce önlemini almak! (Bu yazı dizisinin birinci serisinde belirttiğim alınan bazı dersler kısmına bakınız!)

soğuk algınlığı ve grip (1)

2008-02-03T23:03:00.000+02:00

Yaklaşık üç hafta önce tam da işlerimin, sınavlarımın ve ödevlerimin yoğunlaştığı bir sırada, yani stres ve uykusuzluk had safhada iken, havaların da iyice soğuduğu bir sabah, nezle olmaya başladığımı farketmiş ve hemen hastaneden randevu almıştım. Benim gibi hasta olanların sayısı çoğalmış olsa gerek, KBB için ertesi gün öğleden sonraya ancak randevu vermişlerdi. Ben de vitamin desteği ve uyku ile biraz olsun kendime gelmiştim hastaneye gidene kadar.

Doktor, ben belirtileri kendisine anlattıktan sonra boğazıma baktı ve reçeteye nazofarenjit(nezle) yazdı. Bir de soğuk algınlığı ilacı (theraflu forte) ile şurup yazmıştı. Haftasonuna girmek üzereydim ve - genellikle haftasonlarında pilim biter - yarı batarya moduna geçmiştim. İşleri yetiştiremediğimden, düzenli yemek de yiyemiyordum (Hata). Dolayısıyla ilaçları da düzenli alamadım (Hata). Fakat biraz iyileşir gibi olduğumdan sallamış bulundum ilaçları (İşte büyük hata da burada yapılmış oldu). İki gün sonra Salı günü akşamına eve zar zor girmiştim. Kafam gayet iyiydi, yani hafiften uçuk gibiydim ve eve girdiğimde çok üşümeye başladım. Hemen yatağa girdim. Gece uyuyup uyuyamadığımı hatırlamıyorum.

Çarşamba sabahı çok fena başım dönmekteydi ve ayağa kalkacak halim de yoktu. Canım kardeşimle taksiye atlayıp hemen hastanenin aciline uçtuk. Nezle virüsünün üstüne bir de grip virüsünü almıştım sanırım :( Bir sonraki haftasonuna kadar istirahat aldım (Yapılacak olan işler yattı). Pazar gününe kadar abartısız günde ortalama 12 saatten fazla yattım (o zamana kadar günde 5-6 saat falan uyuyordum). Fakat geceleri burun tıkanıklığından uyuyamadım. İşkence gibiydi. Neyse çok şükür iyi bakım sayesinde (Kardeşim ve annem sağolsunlar, canlarım benim :)) atlattım. Ama kendi ihmalimi hiç unutmuyorum... Uzun zamandır böyle hasta olmamıştım. Sağlığımın değerini unutmuşum iyi oldu bir açıdan.

Alınan derslerden bazıları:
- Düzenli uykuya geçilecek (geceler uyumak içindir).
- Düzenli beslenmeye geçilecek (bulaşıktan korkmak yok).
- Verilen ilaçlar düzenli olarak ve bitirene kadar kullanılacak.
- Sağlığın değeri elden gitmeden bilinmiyor. Sağlık yoksa diğer herşey önemsizleşiyor. Tamamen iyileşene kadar da diğer şeylerle ilgilenemiyorsunuz. Çünkü ilaçlar hep yan etki yaparak görüşünüzü ve dikkatinizi etkiliyorlar.

(Bir sonraki yazıda nezle ve gripten korunmanın yollarını yazacağım)

paylaştıklarım (rss)

2008-02-03T20:25:00.000+02:00

Bugün blogun arayüzünü değiştirdim ve yeni görünümde üç sütun var. Umarım beğenirsiniz. En soldaki geniş sütun, blog gönderilerinin yayınlandığı standart sütun. Dar olan diğer sütunlara ise değişik modüller yerleştirdim. Bunları bir önceki şablondan hatırlarsınız. Bu yeni şablonla birlikte yeni bir modül daha ekledim:"paylaşıklarım (rss)". Şimdi onun ne olduğunu anlatmak istiyorum:

Ortalama üstü bir blog takipçisi olduğumu düşünüyorum (kayıtlı 40 blog) ve g-reader ile takip ettiğim bloglarda yayınlanan yazılardan paylaşmak istediklerimi Share bayrağı ile işaretliyorum.

İşte bu paylaştığım yazılar google reader tarafından yeni bir blog olarak derlenerek yayınlanıyor. Bu derleme blogun adı da sukru.gorgulu's shared items. Google Reader kullanan herkesin kendi paylaşılan yazılar blogu mevcut ve benimkinin adresi işte burada. (google reader'i kullanmak için ücretsiz gmail hesabınızın olması yeterli)

sukru.gorgulu's shared items

Şimdi 3. sütundaki paylaştıklarım(rss) modülüne gelirsek; Bu modülde en son paylaştığım 10 yazı listeleniyor. Eğer paylaştığım yazıların hepsine bakmak isterseniz, modülün altındaki 'Read more...' bağlanıtısına veya yukarıda verdiğim shared items bloguna bakabilirsiniz.

Yeni yazı yazamadığım zamanlarda, takip ettiğim bloglardan seçtiğim yazıları paylaşıyorum sadece. Yani blogumu çok sık güncellenmeyesem bile paylaştıklarım derleme blogunu güncellemeye devam edebilirim. Bu yeni derleme blogunun da rss adresi var ve takip listenize alabilirsiniz :)

Blogdaki bir diğer yenilik de adsense :) Artık reklam yayınlıyorum blogda. Vakit ayırıp da henüz tam olarak araştırmadığımdan iç işleyişini anlayamadığım için reklamlar sürekli görünmüyor. Neyse bir ara onu da anlarım.

Not: Bu google reader da adsense gibi Türkçe hizmet verse çok güzel olacak!

çok işim var(dı)

2008-02-03T13:31:00.000+02:00

Uzun zamandır bloga birşeyler yazmaya hevesim yoktu. Bu yazıyı yazmamın amacı da son paragraftaki bağlantıyı paylaşmak. Bir de resimdeki çöp kutusu tasarımını paylaşmak istedim. Eğlenerek çöp atmanın değişik bir yolunu bulmuşlar gibi :) Resme tıklayarak özgün tanıtıma uçabilirsiniz.

Yakın zamanda işlerimin çok(!) olmasından ve zamanımın yetmemesinden dem vurmaktaydım. Genel bir şikayet modundaydım ve yoruldum. Hatta yaklaşık iki hafta önce de hasta olup 4 gün yattım. Çok ilginç olan hastalık deneyimimi de yazacaktım ki hevesim kaçtı.

Açıkçası içinde bulunduğum anda, bir önceki güne göre kendime veya çevreme olumlu ve pozitif bir şeyler katmadıysam (ya da bu katkıyı göremediysem), bu durumdan memnuniyetsizlik duyuyorum. Bu güzel bir şey gibi görünüyor. Fakat şu sıralar bu memnuniyetsizliği gidermeye yönelik eyleme geçemeyecek kadar yorgun hissetmekten de kendimi alıkoyamıyorum.

Ben böyle kendimle uğraşmakla meşgulken 6'ıncı sınıfta okuyan bir öğrencinin o kadar işinin arasında bir de başka şeylere nasıl vakit bulabildiğini ve hala çocuk kalabildiğini anlatan yazının Türkçe çevirisini okuyunca oldukça ibretlik buldum ve okumanızı tavsiye ederim. İsteyenler yazının İngilizce orjinaline buradan da ulaşabilirler.

bu ne perhiz bu ne lahana turşusu

2008-01-10T22:23:00.000+02:00

Şurada okuduğum yazı ile eleştirilen tüketici yaklaşımını ilginç buldum ve katılmamak elde değil gibi. Alıntı yapıyorum:

Tüketeceği ürünleri seçerken, üretici firmaların, başta çevresel duyarlılık, politik (ve hatta ideolojik) tutumlarını göz önünde bulunduran, "bilinçli tüketici" tanımının da ötesindeki tüketici grubu.

Şahsi görüşüm; Mevcut dünya düzeninde varlıklarına inanmadığım, en uygun ifadeyle, şekilci yaklaşım sergileyen tüketiciler.

Neden böyle düşünüyorum açıklayım. Son zamanlarda ülkemiz inanılmaz bir kutuplaşma yaşıyor. Bu kutuplaşmada ikon haline gelmiş bazı sermaye grupları da mevcudiyetlerini adeta savundukları ideolojilerin neferleri gibi haykırmakta sakınca görmüyorlar.

Tüketici ne yapıyor? Her şeyin farkında. Kimisinin işine geliyor, -benim de içinde bulunduğum- büyük çoğunluk umursamıyor, kimisi de avaz avaz bağırıyor; "Bu ürünleri almayın!" diye. İşte politik tüketici dediğimiz kavram tam da burada ortaya çıkıyor.

Herkesin çevresinde belli şirketlerin ürünlerini tüketmeyen insanlar vardır.

En sevdiğim insanlardan birisi, bu şirketlerin en popülerlerinden birinin ürünlerini kesinlikle tüketmiyor, alanlara aldırmıyor.

Öte yandan, kendisine neden yabancı menşeili bir gazlı içeceği içtiğini, bir zamanlar toplumsal boyutta kısa vadeli boykot ettiğimiz bir ülkenin gıda markasının ürünlerini tüketmesini, yine aynı ülke menşeili alışveriş merkezinden alışveriş yapmasını, ev temizliği ve kişisel bakım ürünlerinde neden küresel bir şirketin markalarını tercih ettiğini soruyorum, ama cevap beni tatmin etmiyor;

-Onlar ayrı.

Politik olunacaksa benim cevabım şöyle olacaktır; Hayır, değiller!

Zira içtiği gazlı içeceğin terör örgütlerine finansman sağladığı, tercih ettiği alışveriş merkezinin Afrika'dan ucuza işçi getirterek ne şartlarla çalıştırdığı, ev temizliği ve kişisel bakım ürünleri sağlayan firmanın da pazarlarını genişletmek amacıyla hangi ülkelerle ne gibi ilişkiler içerisinde olduğunu ve çevresel duyarlılıklarını herkes biliyor.
Ama herkes işine geldiği gibi davranıyor!
....
..

Yazının devamını da okumanızı öneririm. Haklı bir şekilde eleştirisini yapmış. Kutuplaşmanın bu boyutuna da hayır demek lazım! İsteyen istediğini alabilir. Ama bunun politik anlamlara çekilmesinin hiç gereği yok ve Türkiye'nin yeniden bu oyunlara gelmesine de prim verilmemeli.

karlı dağlardaki sır

2007-12-25T21:16:00.000+02:00

TRT tarafından hazırlanan Karlı Dağlardaki Sır adlı programı izlemenizi tavsiye ederim. Bu linkten de detaya ulaşabilirsiniz.

Dünya’da ilk kez TRT’de…

Tarihe yeni bir bakış açısı getirecek olan “Karlı Dağlardaki Sır” TRT’de ekrana geliyor. Orta Asya’da 10 bin kaya üzerindeki 100 bin resim, ilk kez TRT tarafından görüntülendi. Belgeselle birlikte Orta Asya’daki Saymalıtaş’ta yer alan resimler gün ışığına çıkıyor.

Yapımcılığını Servet Somuncuoğlu’nun üstlendiği program için Rusya, Moğolistan, Kazakistan, Kırgızistan, Azerbaycan ve Türkiye’de yapılan çalışmalarda incelemeler 138 gün, çekimler ise 93 gün sürdü. Tanrı Dağları’nın uzantısı olan Ala Dağlarda, 3 bin 500 rakımdaki Saymalıtaş’ta yer alan 10 bin kaya üzerindeki 100 bin kaya resmi, dünya televizyonları arasında ilk kez TRT tarafından görüntülendi ve böylece tarihin gizem dolu sırlarına ulaşılmaya çalışıldı.

Otuz ayrı alanın mukayeseli görüntü ve bilgilerinin yer aldığı yapım için kat edilen yollar ve ülkeler oldukça kabarık. Orhun Abideleri’nden başlayan araştırmalar Gobi Çölü’ne kadar uzanıyor. Binlerce yıllık bir süreçte meydana gelen bu alandaki kaya resimlerinde insanoğlunun sadece doğada gördüklerinin yanı sıra insan-tabiat ilişkisini anlatan resimlere de rastlamak mümkün. Kaya resimlerinde en çok dikkati çeken figürleri ise keçiler ve geyikler…

Yayın:
28.12.2007 02:05 / TRT2
28.12.2007 22:30 / TRT2
29.12.2007 07:25 / TRT2

Kısa tanıtım:

Bir genç kızın iç dünyası ve sigara

2007-12-09T22:39:00.000+02:00

Uzun zaman oldu ve bir sonraki yazım için de uzun zaman geçebilir. Şimdiden iyi bayramlar ve iyi yıllar diliyorum herkese. Bu arada 12 Aralık'ta blogum bir yaşına girmiş olacak :)

Bu yazımı sigara düşmanlığına (!) ayırdım. Hoşumuza gitmese de acı gerçekler aşağıda net bir şekilde görülüyor. Ben artık sigara içenlerin, içmeyenlerin sağlık haklarını hiçe sayarcasına her yerde tüttürmesine dayanamıyorum. Zaten sigara dumanına alerjisi olan biri olarak sigaralı ortamlar beni fevkalade rahatsız etmekte. Kibarca rica edilince genelde sigaralar söndürülmekte veya ortam havalandırılmakta ama neden rica etmek zorunda kalıyorum? Sigara içen kişi düşüncesiz mi?

Bir de üstüne dumanın tiksindirici kokusu sinmiş olarak dolaşanlar yok mu! Hiç mi farkında değiller acaba diye her seferinde düşünmeme neden oluyorlar.

(Resmi canavardan buldum)

Gençliğinize güveniyorsanız bilemem. Ama sigaranın bırakıldığı andan itibaren, bağımlılığın neden olduğu ölümcül etkilerden ve risklerden tamamen (%100) temizlenmek uzun sürüyor (yaklaşık 10 yıl) fakat bünye, ilk dört ayın sonunda belirgin etkilerden büyük oranda kurtuluyormuş.

Diyelim ki bırakmaya karar verdiniz, teknik destek alın. Kişisel çabalar garantili olmayabilir. Profesyonel yardım almak gerek. Hem şimdi elektronik sigara gibi teknolojik çözümler de çıktı.

Kazanılacak sağlığın yanında ödenen paralar da boşa gitmeyecek. Zaten 2-3 günde bir sigara almak için sürekli harcanan paranın haddi hesabı yok. Onu bu sefer, sağlık için harcamış olacaksınız ve öteki gibi sürekli değil, 1 defada çıkacak.

Sigara içmenin hazzını ve verdiği rahatlamayı bilmeyenlerin, kendilerini anlayamacağını düşünenleri de biliyorum. O zevkin karşılığında ödediğiniz ve ödettiğiniz bedelin farkında mısınız?

Sigaranın, en azından aktif hareketliliği büyük oranda kısıtladığını, merdivenleri çıkarken nefes nefese kalan yaşıtlarımdan biliyorum.

Neyse, anlayan anladı...

Sigarayı azimle bırakmış olanlara takdirlerimle sevgiler. Bir daha bulaşmamanızı dilerim.
Bırakmayı düşünen arkadaşlarıma da bir an önce uygulamaya geçin, bana da haber verin :) diyorum.

Bir tane de video:

gülelim mi?

2007-11-15T17:05:00.000+02:00

bizimcity.tv

2007-11-08T23:50:00.001+02:00

Salih Memecan'ın (Giresun'luymuş galiba :)) harikulade bulduğum yorumuyla bizimcity'yi takip etmek bir zevkti benim için. Günlük karikatürlerin yanında bir de tv'de yayınlanan animasyon filmleri vardı. Önceleri sırf onları izlemek için haber programının sonunu beklerdim. Şimdi artık onları da netten izleyebilirim. Günlük karikatürleri netten takip ediyordum fakat daha yeni farkettim bu sitenin varlığını. Gündemi tam kalbinden bu şekilde dokundura dokundura güldüren bir mizahla vurmak büyük bir yetenek istese gerek...

Paylaşayım dedim...

kablosuz hafıza kartı

2007-11-06T19:11:00.000+02:00

Takıldığı herhangi bir cıhaza kablosuz (Wi-Fi) özelliği kazandıran SD kart çıkartmışlar... Newlaunches'da, ardından da Bildirgeç'te geçmişti bu haber.

Kablosuz bağlantı özelliği olan bir sayısal fotoğraf makinası işlerimizi çok kolaylaştırırdı herhalde. Neden mi? Şu andaki uygulamada çektiklerimizi bilgisayara aktarmak için ya makinayı bilgisayara bağlamak ya da hafıza kartını kart okuyucuya takıp resimleri almak gerekiyor. Bu kartı alıp kameranıza taktığınızda elinizde kablosuz özelliği olan bir kamera olacak!

"The Eye-Fi" kartı otomatik olarak ortamdaki kablosuz ağları buluyormuş ve kayıtlı olduğunuz ağdan, çektiğiniz fotoğrafı anında bilgisayarınıza aktarmaya başlıyormuş. "Çek, resim kendisi bilgisayarına gelsin!" Eğer etrafta bağlanılacak uygun bir ağ yoksa aynı zamanda 2 GB hafızası olan bu kart bildiğimiz SD kart olarak çalışıyormuş ve uygun bir ağ bulduğunda da hafızasındaki resimlerin aktarımını gerçekleştiriyormuş. Fiyatı da 100 Dolar civarındaymış.

Adamlar yapmışlar! Güzel düşünce...
Gerçekten de ben kendi çektğim resimleri bilgisayara aktarma konusunda oldukça üşengeç davranıyorum. Bu kendisi küçük ama marifeti büyük teknoloji, bu derdime derman olur gibi. Bakalım buralara geliş fiyatı nasıl olacak?

sıfır dediğimde

2007-11-06T18:44:00.000+02:00

Bu film çok güzel bir yerli yapım olarak en yakın zamanda görülesi (izledim tabii ki).
Gerçek hayata uyanın!

Devamını da çekseler keşke...

iki şey

2007-10-30T17:08:00.000+02:00

Son yazılarımda sürekli alıntı takılıyorum ama en azından yazayım birşeyler...

İKİ ŞEY

-İki şey seni "nitelikli insan" yapar:
1. İradeye hakim olmak, kendini kontrol edebilmek
2. Uyumlu olmak

-İki şey sana "ekstra değer" katar:
1. Hitabet ve diksiyon eğitimi almak
2. Anlayarak hızlı okumayı öğrenmek

-İki şey seni geri bırakır:
1. Kararsızlık
2. Cesaretsizlik

-İki şey seni kaşif yapar:
1. Nitelikli çevre
2. Biraz delilik

-İki şey senin ömür boyu boşa kürek çekmemeni sağlar:
1. Baskın yeteneği bulmak
2. Cidden sevdiğin işi yapmak

-İki şey başarının sırrıdır:
1. Ustalardan ustalığı öğrenmek
2. Kendini güncellemek

-İki şey başarıyı mutlulukla beraber yakalamanın sırrıdır:
1. Niyetin saf olması
2. Ruhsal farkındalık

-İki şey seni milyonlarca insandan ayırır:
1. Sorunun değil çözümün parçası olmak
2. Hayata ve her şeye yeni (özgün, orijinal, farklı) bakış açısıyla
yaklaşabilmek.

-İki şey gelişmeyi engeller:
1. Aşırılık (abartmak)
2. Felakete odaklanmış olmak

-İki şey çözüm getirir:
1. Tebessüm (gülümseme, sırıtma veya kahkaha değil!)
2. Sükut (susmak)

-İki şey "kalitesiz insan"ın özelliğidir:
1. Şikayetçilik
2. Dedikodu

-İki şey çözümsüz görünen problemleri bile çözer:
1. Bakış açısını değiştirmek
2. Karşındakinin yerine kendini koyabilmek - empati

-İki şey yanlış yapmanı engeller:
1. Şahıs ve olayları akıl ve vicdan süzgecinden geçirmek
2. Haksızlık yapmamak

-İki şey seni gözden düşürür:
1. Demagoji (laf kalabalığı)
2. Kendini ağırdan satmak (övmek, vazgeçilmez göstermek)

Son zamanlarda biraz özeleştiri yapmam gerektiğini hissediyorum. Biraz dibe vurup yükselmek faydalı olsa gerek. Sorun şu ki bulunduğum havuz çok derin galiba ki henüz dibe vuramadım.

Yazı için Mustafa Hocama teşekkür ederim...

kazanan ve kaybeden

2007-10-16T08:50:00.001+03:00

E-posta arşivlerimde bir yazı ararken gözüme takılan bu yazıyı bloga da aktarmak istedim...
Siz hangisisiniz? Ben bir zaman kazanan bir zaman kaybeden olmaktayım.

KAZANAN, her zaman çözümün bir parçasıdır.
KAYBEDEN, her zaman problemin bir parçasıdır.

KAZANANIN her zaman bir programı vardır.
KAYBEDENİN her zaman bir özürü vardır.

KAZANAN, "Bu işi senin için yaparım" der.
KAYBEDEN, "Benim işim değil ki" der.

KAZANAN, her sorunda bir çözüm görür.
KAYBEDEN, her çözümde bir sorun görür.

KAZANAN, "Uzak ama yolu biliyorum" der.
KAYBEDEN, "Yakın ama yolu bilmiyorum" der.

KAZANAN, çakılların yanındaki çimeni görür.
KAYBEDEN, çimenin yanındaki çakılları görür.

KAZANAN, "Zor olabilir ama mümkün" der.
KAYBEDEN, "Mümkün ama çok zor" der.

KAZANAN, konuşmak yerine yapar.
KAYBEDEN, yapmak yerine konuşur.

KAZANAN, ağlamak yerine çalışır.
KAYBEDEN, çalışmak yerine ağlar.

KAZANAN, beynini çalıştırır
KAYBEDEN, çenesini ...

hepi...

2007-10-12T13:57:00.000+03:00

Kaynak şurası.

yine medya!

2007-10-05T16:53:00.001+03:00

Görsel basınımızın ve yayın organlarımızın gündem edasıyla yaklaştığı Ramazan da biterken şurada zehir gibi bir yorum yapılmış. Medyamızın basitliğine alıştık mı ne? Ben artık internetten keyfime göre dizileri (heroes, lost, star trek voyager, vs...) indirip izlediğim için bu tür şeyleri fazla izleyemiyorum...

CeBIT 2007'ye gidemeyenlere...

2007-10-03T15:35:00.001+03:00

ŞiftDileytNet gitmiş ve görüntülerini yayınlıyorlar. Adamlar an be an takipteler...

BUYRUN SİZ DE BURADAN BAKIN

dünyanın harikaları

2007-10-01T06:21:00.002+03:00

Geçen haftanın başında Pınar bana bir mim patlatmıştı. Bu mim, tam da işlerin başladığı bir zamana geldiği için haftasonuna salladım. Gel gelelim, haftasonu da ilgilenemedim bu konuyla. N'apacağız? Blog yazılarına hepten ara vermek zorunda kalmak da zormuş. Neden ilgilenemiyorum derseniz? Ben de anlayamadım. Sürekli birşeyler çıkıyor uğraşacak; ve sonunda bu mimi bertaraf etmeye sıra gelmedi... Eh n'apalım, yapabileceğim birşey de yok bu noktada. Söz verdiğim halde yerine getirememek iyi birşey değil tabii, biliyorum ben de. Eninde sonunda hazırlayacağım artık yazıyı.

Bu arada bir haftadır ilgilendiğim başka bir konudan bahsedeyim: Anlaşmalı Avrupa üniversitelerinde öğrenci değişimi yoluyla bir dönem boyunca gittiğiniz üniversitede lisans veya lisansüstü programınızdan geri kalmadan branşınıza uygun derslerini almaya devam ederken hem dilinizi, hem de kültürünüzü geliştirmenize yarayan Erasmus programını duydunuz mu?

(Not: Şimdilik mim kabul edemiyorum, çünkü üzerimde kalmasından endişeliyim)

Borçlu olduğum ilk ve son mim: Pınar'dan "resimli olarak dünyanın yedi harikası ile ilgili bir makale hazırlama" üzerine gelen istekti... Dediğim gibi geç de olsa yazıyı hazırlamaya çalışacağım...

İngilizce bilenler için bir yazı: How To: Beat the Procrastination Habit (Erteleme/Geciktirme alışkanlığından nasıl kurtulunur?)

Hız Kesiyorum!

2007-09-19T06:53:00.002+03:00

Bu haftadan sonra blogumun güncelleme hızı düşecek. Neden mi?
Üniversitemizde yeni eğitim-öğretim dönemi başlıyor.
Bir asistan olarak laboratuvar çalışmalarım başlıyor ve bu, zaman isteyen bir görev.
Ek olarak kendi derslerim başlıyor ve bir doktora yolcusu olarak projeme yönelik çalışmalara da ağırlık verip veri üretimini hızlandırmam gerek.
Deney verisi üretemeyen bir doktora araştırmacısı olmamam gerek.
Uluslararası kalitede yayınlara (inş.) temel olacak çalışmalara imza atmak istiyorum.
Dolayısıyla performans eğrisinin türevini artırmak, gelecek çalışmalar açısından önemli.

Giderayak takip ettiğim birkaç siteden bahsedeyim:

Koçmehmet, sevdiğim bir arkadaşım ve kendisi de yenice bir blog sahibi.
'Herşeyden Biraz' diyerek yazıyor. Evlilikte 'problem çözme'nin 9 yöntemini ve Sekiz güzel hediye'yi tuttum. Yakın zamanda kendisine çok yararlı olacağını düşündüğü :) bilgileri bizlerle paylaşmış. Şimdiden mutluluklar Mehmet :)

Muzaffer'in Park İşaretlerinin Türkiye'deki anlamlarına dair yazısı da çok ilginç.

Yazılım ve donanım konularında genel-üstü bir kültüre sahip olmak istiyorsanız size iki adet Türkçe yayın yapan adres vereceğim: Bildirgeç ve ShiftDeleteNet.

Yemek kültürünüzü farklı bir yaklaşımla artırmak ve bu arada da birçok konuda seviyeli ve samimi, ayrıca şaşırtıcı yazılar okumak için siz de benim yaptığım gibi Devletşah'ı ve Yemek.name'yi takip edin. Devletşah'la Leonardo'nun makineleri sergisi kuyruğunda tanışmıştık. Ondan sonra bloglara sardım zaten :)

İngilizce biliyorsanız;
Son çıkan teknolojik oyuncaklar için NewLaunches güzel bir adres.
Bazı yazılım ve donanım ipuçları ve günlük yaşamı kolaylaştırmaya yönelik ilginç ipuçları için Lifehacker birebir.
Değişik ve teknolojik tasarımlar için İdealist'e uğrayın.

Bu yaz, bloglara biraz fazla merak sarınca, bazı blog topluluklarına da üye olmuştum. Blograzzi, Bloglama ve Türk blog yazarları topluluğu, benim üye olduklarım. Logolarını sağ sütunda görebilirsiniz. Özellikle Türk blog yazarları ağı oldukça sosyal bir ağ ve birçok blog arkadaşım oldu. Kendileriyle hiç görüşmemiş ve karşılaşmamış olsam da bazılarıyla karşılıklı olarak bloglarımıza yorumlar yaparak iletişiyoruz.

Örneğin; Türkçe yazımı konusundaki hassasiyetim nedeniyle nezaketen bir e-posta attığım ve bu vesileyle blog arkadaşım olan çılgın Pınar'ın sayfasına da bir gözatın :) "de" bağlacına dair yazımı sayfasında yayınladı ve konuya desteğini esirgemedi sağolsun.

Böyle hepsini anlatmak uzun sürecek. Takip ettiğim blogların listesini en iyisi şöylece aşağıya ekleyeyim. Maalesef daha önceden takip ettiğim ama zaman problemim nedeniyle kısıntıya giderek üyeliklerimi düşürdüğüm sayfaları buraya ekleyemiyorum. Malum yine zaman problemi; kusura bakmayın artık.

"ALTI ÜSTÜ TASARIM – Mehmet Doğan"
"Anafikir.com"
"Benim Pencerem"
"bildirgec.org"
"BLOG KAZANI"
"Bloglama.com"
"Dare to be different?"
"DergiNet.Net"
"Devletşah"
"Don Kişot"
"Fazlamesai.net"
"GezenBilir.com"
"hastalardan öğrendiklerim"
"HERŞEYDEN BİRAZ"
"idealist"
"Kariyer Yolculuğu"
"kitapyurdu.com Yeni Çıkanlar"
"Lifehacker"
"mınar"
"Mustafa Emir Telçeken'in Günlüğü"
"Muzaffer'in Blog'ları"
"Mürekkep - İnternet Yaşam Rehberiniz"
"Newlaunches.com"
"Not Defteri"
"Official Gmail Blog"
"Official Google Reader Blog"
"Okyanus Ötesi"
"Onur Erdem Gorgulu"
"opereysin.com - Seviyeli, kaliteli..."
"Pazarlama ve fark yaratmak üzerine"
"Selimin Günlüğü"
"ShiftDelete.Net"
"Tekno Seyir"
"TIME: Eye on Science"
"TIME: Top Science and Health Stories"
"Turk Blog Yazarlari - Blog Gazetesi"
"Yemek.Name"
"Yüz Sekiz | Lost"
"şükrügörgülü"

Bu blogda benden başka yazarlar da var artık, Onlara da hoşgeldiniz ortaklar diyorum :). Yazarlarsa göreceksiniz.

Bana şimdilik müsaade...

shay günü

2007-09-13T11:58:00.001+03:00

Nette araştırdığımda "Shay day" olarak da bulduğum yazıya buyrun.

Ne yapardınız?….kararı siz verin. Sorum şu: Aynı kararı siz verir miydiniz?

Okuma ve öğrenme zorluğu çeken çocuklara özel eğitim veren bir okul için bağış toplama yemeğinde, çocuklardan birisinin babası katılımcılar tarafından asla unutulmayacak bir konuşma yaptı.

Okula ve kendini adamış öğretmenleri kutladıktan sonra şöyle bir soru sordu: "Dışarıdaki etkenler tarafından etkilenmedikçe doğada herşey mükemmel bir şekil ve sırada yapılıyor. Ama yine de oğlum Shay, diğer çocukların öğrendikleri gibi öğrenemiyor. Diğer çocukların anlayabildikleri gibi anlayamıyor. Oğlumda doğal olması gerekenler şeyler nerede?"

Bu soru karşısında dinleyiciler sessiz kaldılar. Baba devam etti . "Ben inanıyorum ki, dünyaya fiziksel ve zeka engelli Shay gibi bir çocuk geldiğinde, gerçek insan doğası kendini gösterme fırsatını buluyor ve bu da insanların o çocuğa davranış şekillerinde kendini gösteriyor."

Ve sonra aşağıdaki hikayeyi anlatmaya başladı:
Shay ve babası bir gün parkta Shay'in tanıdığı birkaç çocuğun beyzbol oynadıklarını gördüler. Shay sordu, "Acaba oynamama izin verirler mi?". Shay'in babası çoğu çocuğun Shay gibi bir çocuğun takımlarında oynamasını istemeyeceklerini ama aynı zamanda eğer oğluna izin verirlerse, oğlunun o çok ihtiyacını duyduğu, engellerine rağmen başkaları tarafından kabul edilmenin özgüveni ve sahiplenme duygusunu vereceğini de biliyordu. Shay'in babası çocuklardan birinin yanına yaklaştı ve (fazla birşey beklemeyerek) Shay'in oynayıp oynayamayacağını sordu. Çocuk şöyle danışabileceği birilerine baktı ve sonra "Şu anda 6 sayı gerideyiz ve oyun sekizinci turunda. Herhalde takıma girebilir, ben de onu dokuzuncu turda vurucu olarak sokmaya çalışırım" dedi. Shay büyük bir gayretle takımın yanına gitti ve yüzünde kocaman bir gülümseme ile takım tişörtünü giydi.

Babası gözünde yaş, kalbi sıcak duygularla dolu onu izledi. Çocuklar oğlunun kabul edilmesinden dolayı babanın mutluluğunu gördüler. Sekizinci turun sonunda Shay'in takımı birkaç puan kazandı ama hala 3 sayı gerideydi. Dokuzuncu turun başında Shay eldiveni eline geçirdi ve sağ açık sahaya çıktı. Ona doğru hiç top isabet etmemesine rağmen oyunda olmaktan son derece mutluydu ve babasının ona tribünlerden el salladığını gördüğünde yüzünde kocaman bir gülümseme vardi. Dokuzuncu turun sonunda Shay'in takımı yine puan kazandı. Şimdi bütün kaleler doluydu, oyunu kazanma şansı ortaya çıkmıştı ve topa vurma sırası Shay'e gelmişti.

Bu noktada, Shay'in vurucu olmasına izin vererek oyunu kaybetme riskini mi almalıydılar?

Şaşırtıcı bir hamleyle Shay'e sopayı verdiler. Herkes topa isabet ettirme şansının sıfır oldugunu biliyordu, çünkü bırakın topa vurmayı, Shay sopayı bile elinde tutmasını bilmiyordu. Ama Shay sahaya çıktığında top atıcı, diğer takımın kazanma şanslarını bir kenara bırakarak Shay'e bu fırsatı tanıdıklarını görünce, birkaç adım öne giderek yumuşak bir şekilde topu Shay'e dogru fırlattı. İlk topa Shay zorlukla sopayı savurdu ama ıskaladı. Atıcı tekrar birkaç adim öne doğru geldi ve topu yine yumuşak bir şekilde Shay'e dogru attı. Shay sopayı savurdu ve hafifçe topa dokunarak yere atıcıya dogru vurdu. Oyun şimdi bitecekti. Atıcı topu yerden aldı ve ilk kaledeki adamına kolaylıkla atabilecek ve Shay'i sobeleyerek oyunu bitirebilecekti. Ama atıcı topu aldı ve ilk kaledeki adamının başının üzerinden diğer takım arkadaşlarının erişemeyeceği yere fırlattı. Tribünlerdeki herkes ve iki takımda bağırmaya başladılar,

"Shay, ilk kaleye koş, ilk kaleye koş!"
Shay hayatında hiç bu kadar uzağa koşmamıştı ama ilk kaleye gidebildi. Şaşkınlıktan büyümüş gözleriyle yere çöktü. Herkes bağırmaya devam etti, "İkinci kaleye koş, ikinci kaleye koş" Nefes nefese Shay, zorlukla ikinci kaleye koşabildi. Shay ikinci kaleye geldiği sırada, açık sahada diğer takımdan biri topu almıştı… Takımın en küçüğü olan bu çocuk kahraman olma şansını elinde tutuyordu. Topu ikinci kaledeki adamına atabilirdi ama top atıcısının niyetini anladığından, o da kasıtlı olarak topu üçüncü kaledeki arkadaşının başının üzerinden attı. Herkes bağırıyordu:
"Shay, Shay, Shay, bütün yolu koş Shay"
Karşı takımdan birinin yardım ederek onu üçüncü kaleye doğru döndürmesiyle Shay üçüncü kaleye koşabildi, "Üçüncüye koş! Shay, üçüncüye koş!" Shay üçüncüye gelirken diger takımdaki çocuklar ve seyirciler ayağa kalkmışlardı ve bağırıyorlardı, "Shay, hepsini koş! Hepsini koş!" Shay hepsini koştu ve oyunu takımı için kazanan bir kahraman olarak herkes tarafından alkışlandı.

"O gün", dedi babası, gözlerinden yaşlar aşağıya dogru süzülerek, "iki takımdaki çocuklar da dünyaya bir parça sevgi ve insanlık getirmeyi başardılar".

Shay bir sonraki yaza yetişemedi. O kış öldü. Bir kahraman olduğunu ve babasını mutlu ettiğini ve eve geldiğinde annesinin de gözyaşları içinde onu kucakladığını asla unutmadı.

Bilgin bir adam bir zamanlar demiş ki:

"Her toplum, kendilerinden daha az şanslı olanlara nasıl davrandığıyla değerlendirilir."

Abdülkadir'e bu anlamlı yazı için teşekkür ederim. Birkaç hafta önce kocatepe zafer yürüyüşüne gittiğimde onu da görmüştüm. Afyon Lisesinin önünde yanımda gördüğünüz kişi. Sevgiler dostum...

emir'in günlüğü

2007-09-10T21:05:00.002+03:00

Yaklaşık bir hafta önce Selim'in Günlüğü'nden bahsederken ondan önce yapılmış olan ve varlığını unuttuğumu farkettiğim bir web sayfasını yani www.mustafaemirtelceken.com'u, siteyle paralel çalışan blogla karşılaşınca hatırladım. Mustafa Emir için ailesi tarafından hazırlanmış olan bu web sayfası aslında fotolog tadında devam etmiş şimdiye kadar. Fakat tarzı değişecek gibi. Şimdi blogunu da takip edeceğim Mustafa Emir'in. Afacan Emir, tam bir enerji yumurcağı ve babasına benziyor bu özelliğiyle :) Doğduğundan beri ciddi bir gözlem etkinliğinde olan Emir, hareketlenmeye ve ayaklanmaya başladığı şu sıralar (10. ay), gözlemle beraber risklerle dolu bir aktif keşfe de başlamış (bizzat şahit olmuştum geçenlerde). Ailesine kolaylıklar diliyorum :)

yabancı dil öğrenin

2007-09-10T15:35:00.002+03:00

Bildirgeç'ten öğrendiğim Before you know it dil öğrenim sitesi çok kullanışlı ve basit geldiği için hoşuma gitti. Yurtdışına kısa süreli çıkışlarda işe yarayabilecek çoğu kelime ve söz öbeğini bu siteden öğrenebilirsiniz. Fakat belirli bir ingilizce (ya da İspanyolca) bilgisinin olması gerekli. Öğretilen 64 dil arasında Türkçe de var.

Before you know it sitesinde bedavaya dil(ler) öğrenmek mümkün. Yapmanız gerekenler:
1. Öğrenmek istediğiniz dili seçiyorsunuz.
2. E-posta adresinize yazılım ile ilgili bir download linki geliyor.
3. Yazılımı yüklüyorsunuz.
Tamamen ücretsiz ve zaman sınırlaması da yok.

Arkadaşla Japonca'yı denedik. Fena değil :) Dinlediğimiz sesli telaffuzlar ilk başta komik gelse de sonradan alıştık. Tavsiye ederim herkese... Galiba bu program, pda ve ipod gibi mobil aygıtlara da yüklenebiliyor, fakat o kısmı paralı olabilir.

halil ibrahim sofrası

2007-09-10T14:57:00.002+03:00

Kendisini ve şarkılarını çok sevdiğim Barış Manço'yu dinlerken hüzünlendim yine. Bütün şarkıları ibretlik sözlerle bezenmiş olsa da bir tanesini buraya yazmak istedim. Şimdiki bazı şarkıların(!) sözleriyle karşılaştırmıyorum bile. Sözleri okuduktan sonra bir önerim olacak.

Halil İbrahim Sofrası

İnsanoğlu haddin bilir kem söz söylemez iken
Elalemin namusuna yan gözle bakmaz iken
Bir sofra kurulmuş ki Halil İbrahim adına
Ortada bir tencere boş mu dolu mu bilen yok
Bir sofra kurulmuş ki Halil İbrahim adına
Ortada bir tencere boş mu dolu mu bilen yok

Buyurun dostlar buyurun Halil İbrahim sofrasına
Buyurun dostlar buyurun Halil İbrahim sofrasına
Buyurun dostlar buyurun Halil İbrahim sofrasına

Daha çatal bıçak kaşık icat edilmemişken
İsmail'e inen koç kurban edilmemişken
Bir kavga başlamış ki nasip kısmet uğruna
Kapağı ver kulbu al kurbanı ne hiç soran yok
Bir kavga başlamış ki nasip kısmet uğruna
Kapağı ver kulbu al kurbanı ne hiç soran yok

Buyurun dostlar buyurun Halil İbrahim sofrasına
Buyurun dostlar buyurun Halil İbrahim sofrasına
Buyurun dostlar buyurun Halil İbrahim sofrasına

Yıllardır sürüp giden bir pay alma çabası
Topu topu bir dilim kuru ekmek kavgası
Bazen durur bakarım bu ibret tablosuna
Kimi tatlı peşinde kimininse tuzu yok
Bazen durur bakarım bu ibret tablosuna
Kimi tatlı peşinde kimininse tuzu yok

Buyurun dostlar buyurun Halil İbrahim sofrasına
Buyurun dostlar buyurun Halil İbrahim sofrasına

Ağzı açık gözü toklar buyursunlar baş köşeye
Kula kulluk edenlerse ömür boyu taş döşeye
Nefsine hakim olursan kurulursun tahtına
Çalakaşık saldırırsan ne çıkarsa bahtına

Halat gibi bileğiyle yayla gibi yüreğiyle
Çoluk çocuk geçindirip haram nedir bilmeyenler
Buyurun sizde buyurun
Buyurun dostlar buyurun

Barış der her bir yanın altın gümüş taş olsa
Dalkavuklar etrafında el pençe divan dursa
Sapa kulba kapağa itibar etme dostum
İçi boş tencerenin bu sofrada yeri yok
Sapa kulba kapağa itibar etme dostum
İçi boş tencerenin bu sofrada yeri yok

Para pula ihtişama aldanıp kanma dostum
İçi boş insanların bu dünyada yeri yok
Para pula ihtişama aldanıp kanma dostum
İçi boş insanların bu dünyada yeri yok

Arz-talep dengelerinin değişmesi ve etik-nedir-bilmez Ramazan fırsatçıları nedeniyle, gıda fiyatları bir hayli zamlanıyor olsa da, şu günlerde herkesin, en azından tuzunun olmasına katkıda bulunmaya ne dersiniz?

gelecek için

2007-09-07T10:23:00.001+03:00

Devletşah'tan öğrendiğim siteye ben de kaydoldum. Blog Hareket Günü (Blog Action Day) isimli site dünya blog yazarlarını, daha mavi ve daha yeşil bir gezegen için, 15 Ekim'de parmak yormaya çağırıyor... Her blog kendi konusu üzerinden çevre ile ilgili bir soruna değinerek bu kampanyaya destek olabilirmiş. Siteden yaptığım alıntı: (Türkçe bölümünde ufak tefek yazım hataları yapılmış.)

Örneğin; Para ile alakalı bir blog evde çevre ile barışık gereçler kullanarak nasıl tasarruf edilebileceğini yazabilir. Benzer şekilde, politika ile ilgili diğer bir blog ise politika arenasındaki çevreye ilişkin siyaseti gözden geçirebilir.

Siz de bu çağrıya kulak verin.

blog bağımlılığı

2007-09-02T12:34:00.000+03:00

3-4 ay kadar önce, takip ettiğim bloglardan birinde, blog bağımlılığını ölçmeye yarayan bir site bulmuştum. Soruları cevaplandırarak %75 gibi bir sonuç almıştım. Bugün aynı testi tekrar ettim ve sonuç olarak %80 blog bağımlısı olduğum ortaya çıktı. Sizlerle paylaşıyorum:

80%Mingle²

Yukarıdaki sonuca tıklayarak siz de blog bağımlılığınızı test edebilirsiniz. (Sorular İngilizce)

selim'in günlüğü

2007-09-02T12:02:00.001+03:00

Yeni doğmuş olan bir bebeğin başından geçenler için blog oluşturma fikrine bayıldım ve Muzaffer'i tebrik ediyorum. Hızlı çalışıyor ve 28 Ağustos'tan itibaren ben bu yazıyı yazdığımda 5 gün içinde 17 gönderi yapmıştı. Büyük bir zevkle okuyorum... Yakında bizzat tanışmaya gitmeyi istiyorum Selim'le, fakat henüz minicik :)

Selimin günlüğünü ve hayat serüvenini, anne ve babasının yazımıyla kendi dilinden okuyun :)

kocatepe zafer yürüyüşü

2007-08-30T10:41:00.001+03:00

Geçtiğimiz hafta 23-26 Ağustos arasında Zafer Haftası etkinlikleri kapsamında, bu yıl üçüncüsü düzenlenen Kocatepe Zafer Yürüyüşü'ne ben de üniversitemi temsilen katıldım. Etkinlikler çok güzeldi.

40 civarında üniversitenin temsilcisi olan akademisyen ve öğrencilerden oluşan 200 kişi civarındaki ekibimiz, Perşembe günü Ankara AŞTİ karşısında buluştu. İlk hareket noktamız Anıtkabir'di. Tören nizamında Ata'ya saygı, AKÜ rektörü ve komutanlarla birlikte çelenk bırakılmasının ardından Anıtkabir'de bulunan müzenin rehberler eşliğinde anlatılarak dolaştırılması çok profesyonel olmuş bence. (Burada resim çekmek yasaktı, görüntü alamadım) Anlatılanlarla birlikte görsel olarak da doyurucu olan içerik, duygularımızı kabartmıştı ve gezi uygulamalı tarih dersi gibi oldu.
Aynı gün AKÜ'nün otobüsleriyle Afyonkarahisar'a ulaştık ve Tınaztepe Kredi Yurtlarında konakladık. Bu yurtların - kanımca - özel yurt konforunda oluşuna hayran kaldığımı belirtmek isterim.

Cuma ve Cumartesi günleri Afyonkarahisar'da gezdiğimiz bir çok tarihi mekandan bazıları şöyleydi: Eski Afyonkarahisar Evleri, Afyonkarahisar Kalesi, Millet Hamamı, Çiğiltepe Şehitliği, Büyük Taarruz Şehitliği, Utku Anıtı, Zafer Müzesi, Şuhut Atatürk Evi... Afyon Lisesini de görme fırsatım oldu.

AKÜ Ahmet Necdet Sezer kampüsünde düzenlenen Büyük Taarruz Panelini de keyifle dinlediğimi belirteyim.

Kocatepe Zafer Yürüyüşü

Cumartesi akşamı Şuhut'a hareket ettik ve stadda düzenlenen etkinliklere katıldık.
Son olarak Cumartesi - Pazar arası gece boyunca uyumadık ve yürüyerek Kocatepe'ye tırmandık. Sabaha karşı enfes bir tiyatral tarih gösterisi olan 'Orta Asya'dan Günümüze Mehmetçik'in Hikayesi'ni izledik ve güneş doğarken de Fahir Atakoğlu'ndan piyano resitali dinlemekteydik. Güneşin doğmasıyla birlikte askerlerimizin top ve tüfekler eşliğinde an be an anlatılan Büyük Taarruz gösterisini aynen savaşı yaşıyormuş gibi izledik.

Fazla resim çekemedim çünkü bu etkinlikler boyunca üniversitemin tek temsilcisi olarak elimde tabela, bayrak, meşale gibi aksesuarlar taşımaktaydım. Sabaha doğru da rakımı 1800 m'den yüksek olan Kocatepe'de ciddi bir soğuk (5 dereceye kadar düştü) vardı ve ben gece yürüyüşünden dolayı ıslaktım (yedek giysilerime rağmen), sonuçta titreme sınırında üşüdüm ve ellerimi fazla kullanamadım.

Herşeye rağmen değdiğini düşünüyorum. 4 gün boyunca tarih soludum. 'Keşke bu tür gezilere tarih dersleri kapsamında öğretmenlerimiz eşliğinde gelebilseydik' dedim durdum. Daha aktif, daha gezgin tarih öğretmenleri istiyoruz...

Ekibimizde sigara içenlerin çokluğu benim için ilginç (ve üzücü) bir gözlem oldu. Tarih bilincine sahip olmaya çalışan gençlerimizin sağlık bilincinden yoksun oluşu üzerinde durulması gereken ayrı bir paradigma bence. Ve bazı akademisyenlerimiz de sigara konusunda iyi örnekler sergilemediler. Bazılarının - nedenini anlayamadığım ya da bana öyle gelmiş olabilir - mağrurumsu tavırlarına rağmen ekip elemanları fena değildi.

Özellikle belirtmek istiyorum ki etkinlikte görevli olan arkadaşlar yardımsever, güleryüzlü ve profesyonel tavırlarıyla takdirimi kazandılar. Tanıştıklarıma (Murat, Orkun, Gökhan, Eda, Meltem, Emre, İsmail, Rıfat) ve hepsine buradan teşekkür ediyor ve tekrar görüşmek üzere diyorum.

Etkinlik boyunca tanıştığım birçok arkadaşım oldu. Hepsine selamlar...

Çanakkale'ye de bir gezi ile gidebilmeyi çok istiyorum...

İyi Bayramlar...

dahianlamindakideayriyazilir.com

2007-08-30T01:05:00.001+03:00

Daha önceki bir yazımda benim de yakındığım, dahi anlamına gelen "de" bağlacının ayrı yazılmamasına karşı bir site oluşturulmuş:
Buyrun buradan: www.dahianlamindakideayriyazilir.com

doğdugumda neler olmuş

2007-08-29T12:38:00.001+03:00

Kakorama - a ride into the past

Bildirgeçten öğrendiğime göre böyle bir servis varmış. Gereksiz görünebilir fakat eğlenceli.

Bu sitede doğum gününüzü giriyorsunuz ve doğduğunuz gün batı dünyasında neler olduğunu, time dergisinin kapağını, hangi ünlülerle aynı gün doğduğunuzu, yumurtanın kaç dolar olduğunu falan öğrenebiliyorsunuz...

Örneğin benim doğum günümde bunlar olmuş.

mars ne zaman kocaman olacak?

2007-08-28T11:07:00.001+03:00

Bu türden asparagas e-postaların çokluğunu bilirsiniz işte. Bir tanesi şuradaki bildiriyle anlatılmış. Resim de oradan alıntı. Bana da birçok kişiden aynı e-posta gelince yedim. Hatta alarmı kurup gece belirtilen saatte kalkacaktım ve fotoğraflayacaktım fakat çok yorgun olduğum için nasıl olsa birileri kalkıp çeker, ben de netten bakarım diye vazgeçmiştim.

Bir de şans tılsımı tarzındaki e-postalar var ki tadından yenmiyorlar. Bunların ekinde koca koca boyutlu sunu dosyaları da dolaşmakta ve e-posta kutularında bence gereksiz yer işgal etmekte.

Hele ki microzoftun yunikefle anlaştığı ve e-postayı gönderdiğiniz kişi sayısınca Afrika'daki yoksullara yardım yapılacağı gibisinden gönderilenlerin geneli, e-posta avcılığından başka birşey değil.

Tercih sizin tabii. Bu tür e-postaları illa ki gönderecekseniz, şunları yapmanızı öneririm:
(bana gönderilmesin artık lütfen bu tür e-postalar!)

1- Öncelikle size gelen e-postada yazı içine girmiş olan e-posta adreslerini temizleyin.
Genellikle forwardlanmış (yönlendirilmiş-iletilmiş) e-postalarda yazıdan önce bir e-posta listesi yığını vardır. İşte avcıların yaptığı da dolaşa dolaşa kendilerine de geri gönderilen e-postadaki bu listedeki adresleri ele geçirerek potansiyel spam kurbanları haline getirmektir.

2- E-postanızı gönderdiginiz adresleri "To:"/"Kime:" ve "Cc:"/"Bilgi:" yerine "Bcc:"/"Gizli:" kısmına yazın.
"Bcc:"/"Gizli:" kısmına yazdığınız adresler e-postanın ulaştığı kişilere gizli kalmaktadır ve alıcı taraf, e-postanın başka kimlere gönderildiği bilgisine sahip olmamaktadır...
Örneğin Türkçe Hotmail'de "To:" --> "Kime:", "Cc:" --> "Bilgi:", "Bcc:" --> "Gizli:" olarak gösterilmiş. Normalde "Bilgi ve Gizli alanları" e-posta düzenleme penceresinde gözükmez. Ama "Kime:" kutusunun hemen yakınında bir yerlerde bu alanları gösterme seçeneği bulunur. Tıklamanız yeterli.

Şahsen ben uzun zamandır birden fazla kişiye e-posta atarken varsayılan (default) olarak "Bcc:"/"Gizli:" kısmını kullanıyorum. Alışmak için hemen başlayın...

metro'dan şikayetçiyim

2007-08-21T18:38:00.001+03:00

Geçtiğimiz haftasonu için kardeşimle anneannemi Ankara'dan Eskişehir'e davet etmiştim. Onlar da Cuma akşamı (17.08.2007) saat 18:30'a metro turizm'den bilet almışlardı.

Akşam 21:15 civarında otogara karşılamaya komşumla gitmiştik. Otoparka girerken kardeşimi aradım:

ben: Canım, geldiniz mi?
kardeş: Abi, bizi yolda indirdiler.
ben: Nasıl yani, hangi yolda?
kardeş: Otogara girmeden önceki yolda. Bütün ısrarıma rağmen otogara girmedi otobüs. Tek yolcu için 30YTL vermek istememiş kaptan.
ben: Bekleyin, geliyoruz almaya...

Bayağı aradıktan sonra nerede indiklerini bulduk. Eskişehir-Ankara çevre yolunda Esk. otogarına giren köprünün altında indirilmişlerdi. Saat 21:30 civarında o üç şerit gidişli, üç şerit gelişli (yanlış hatırlıyor olabilirim) ve trafiğin oldukça yoğun olduğu çevre yolunun kenarında, karanlıkta bekliyorlardı. Üstelik 80'ine merdiven dayamış yaşlı anneannem de zor yürümekteydi; onlarla birlikte bir de çocuklu bayan indirmişler aynı yerde. Kaptanla muavinin 'tek yolcu' dedikleri, iki bayan bir yaşlı kadın ve bir çocuk! Hadi geçtim yolda indirmelerini, düşünün artık tehlikeyi! (üstüne üstlük, özür dileyerek indirmişler yolcuları, peh!)

Kardeşimin anlattığına göre kendileriyle birlikte inen çocuklu bayanı Sivrihisar'da yoldan alarak fahiş fiyat ödetmişler. Hizmetleri de pek iyi değilmiş.

Yapılan saygısızlık ve haksızlık karşısında kardeşim çok sinirlenmişti, anneannem de şaşkın şaşkın bakınıyordu. Anneannemi arabaya bindirip otogar yazıhanesine şikayete gittik. Ben haliyle yüksek ses tonuyla giriş yaptım ve o gerginlikle biraz bağırdım, sonra bizi sakinleştirmeye çalıştılar. Bir şikayet dilekçesi yazdık. Dilekçeyi Bursa'daki merkeze ertesi gün fakslayacaklarını bildirdiler. Biz de ayrıldık.

Sanırım otogara girmeden zorunlu haller dışında yolcu indirme-bindirme yasakmış. Yasağı delmek bir yana otobüsten zor inen bir yaşlı kadını o tehlikeli yerde indirmiş olmaları bir basiretsizlik olmuş.

Bu durumu metro turizm'in internet sitesinden form kaydıyla da bildirdim. (Firmadan hala geri dönüş yapılmış değil).

Ek olarak, daha önceden kullandığım bir site olan www.sikayetvar.com'a da bildirimde bulundum. Hatta ilgili sitede firmayla ilgili o kadar çok şikayet vardı ki, metro turizm'i zorunlu haller dışında tercih etmeme kararı aldık.

Bugün de arkadaşlarla konuyu tartışırken onların da metro'yla ilgili olumsuz deneyimleri olduğunu öğrenince Eskişehir tüketiciler derneğine şikayette bulunmayı düşündüm. Bunu araştıracağım.

Birçok yere imkan dahilinde şikayette bulunmanın gerekli olduğunu düşünüyorum. Bu şikayetler bu tür olayların önüne geçemeyebilir ama genel anlamda tüketicilerin bilgilendirilmesi sayesinde firma sahiplerini daha hassas olmaya itebilir.

Otogar yönetimlerini de pek mantıklı bulmadığımı belirtmek isterim, çünkü otobüs firmalarından yüksek giriş çıkış ücreti istemekteler ve aldıkları komisyon hiç de az değil.

Eh artık bu yazı, boylu boyunca bir şikayet yazısı oldu, mazur görün.

720 saatlik dizüstü bataryası

2007-08-13T10:37:00.001+03:00

Şuradaki habere göre Samsung firmasının geliştirdiği dizüstü bilgisayar bataryası biçiminde tasarlanmış olan yakıt hücresi ile dizüstü bilgisayarımızı 1 ay boyunca fişe takmadan kullanabilecekmişiz... Bağlantısını verdiğim sayfada tanıtım videosu da var.

adaletin tecellisi?

2007-08-11T13:35:00.001+03:00

Buradaki habere göre bir yankesici kız, sosyete pazarında korumalarıyla alışverişe çıkan eski anayasa mahkemesi başkanını çarpınca tutuklanmış. Yankesici, pazarda cüzdanının çalındığını farkeden Tuğcu'nun karakola ihbarı üzerine, pazar çevresini ablukaya alan polis ekiplerince kısa sürede yakalanarak mahkemeye çıkarılmış. Daha önceki yankesicilik suçlarından 15 sabıkası olan zanlı, yaşı 18'den küçük olduğu için mahkemelerce hep serbest bırakılmış fakat bu sefer tutuklanarak ıslah evine gönderilmiş.
Tabii ki yankesicilerin hemen yakalanması, serbest bırakılmaması ve uygun cezaya çarptırılması gerek. Fakat ortada, ihbarı yapan kişiye göre farklı bir uygulama gözüküyor gibi. Ya da bana öyle geldi, umarım öyle değildir. Çarşı-pazarda çarpılan her vatandaşa aynı şekilde hizmet verilsin istiyor insan!

japonların insan tetrisi

2007-08-09T13:59:00.000+03:00

Japon zekasıyla güldüren video :) Ses yarışmalarından bıkmış tv seyircisine yeni alternatifler.
Size de çok komik geldiyse ve daha fazla gülmek isterseniz, yarışmayla ilgili diğer videolara youtube sayfasından erişebilirsiniz.

Videodan şuradaki link aracılığyla ulaştığım şurada haberim oldum.

dahi anlamındaki de'yi ayrı yazamamak?

2007-08-07T17:26:00.001+03:00

Bu yazıyı okuyanlardan ricam, ayrı yazılması gereken "de, da" bağlacına gereken hassasiyeti göstermeleri, göstermeyenleri uyarmaları ve diğer Türkçe yazım kurallarını da mümkün olduğu kadar yazılarında uygulamaları olacak. Peki, bu kuralları nereden mi öğreneceğiz?
Bakınız: TDK. Bu kurum, Türkçe kelime türetme konusunda kanımca fazla belirleyici olamasa da, en azından imlâ kurallarını öğrenebileceğimiz bir kaynak ya da ne bileyim imlâ kılavuzlarına biraz göz atmak da kâfî gelir herhalde.

TDK'nın ilgili referansını da vererek dahi anlamındaki 'de' ve 'da' bağlaçlarının kendilerinden önce gelen kelimelerden ayrı yazılması gerektiğini üstüne basa basa belirtmeye çalışacağım bu yazıda. Çünkü nette yayınlanan birçok sitede ve blogda yazılan yazıları ve hatta bu yazılara yapılan yorumları gördükçe bu özel bağlaca ne kadar da çok haksızlık yapıldığını farketmekteyim. Hatalı olan yazımları düzeltmeye yönelik teşebbüsler ise hatalı yazan şahıs tarafından hissî tepkilerle genellikle olumlu karşılanmamakta ya da bu hata küçük görülmekte.

Lütfen bağlaç olan 'de'yi ve 'da'yı ayrı yazıp sevelim ve de sayalım.

Not: Yazıda benim de yazım hatalarım olabilir. Düzeltmek isteyenler sevindireceklerdir naçizânemi.

30 Ağustos'ta yapılan ekleme:
Böyle bir site varmış: http://www.dahianlamindakideayriyazilir.com/

şirinlik değil, istismar!

2007-08-07T14:36:00.001+03:00

Turkcell'in çocukları cellocanlar kılığında kullandığı reklamlar şuradaki yazıda anlatıldığı gibi bence de fazla olmaya başladı. Alışmış olsak gerek tepki vermiyoruz...

yemek.nâme

2007-08-01T09:12:00.000+03:00

Sizleri yeni çıkmaya başlamış olan Yemek.Nâme isimli dergiyle tanıştırayım. Devletşah'ın sayfasında Ağustos ayı sürprizi olarak açıkladığı dergi Türkiye'nin ilk ve tek aylık sanal yemek dergisi. Ağustos sayısı 100 sayfa ve her bir sayfası özenle hazırlanmış. Devletşah ve ekibini tebrik ediyorum.

havadan su yapan alet

2007-07-30T00:44:00.001+03:00

Buradaki bir habere göre havadan su yapan alet geliştirilmiş ve Türkiye'de de satışa çıkmış.

AA - ANKARA - Havadaki nemi toplayarak içme suyuna çeviren makine, Türkiye'de de satışa çıktı. ABD'de üretilen alet bir buzdolabı kadar elektrik harcayarak günde 32 litreye kadar içme suyu üretebiliyor. Sistem, şehir şebeke suyuna bağlandığında günde 180 litre su arıtıyor. Amerikan HENDRIX Şirketi'nin Türkiye Distribütörü Sanova Teknoloji firmasının Dış İlişkiler Müdürü Mustafa İrdiren, "Cihaz Marmara, Kıyı Ege, Akdeniz, Karadeniz ve İç Anadolu'da çok yüksek performansla çalışıyor. Doğu ve Güneydoğu'daysa zaman zaman performans düşüyor" dedi. Cihazın fiyatı 2 bin 600 YTL.

Haberde bahsedilen dağıtımcı şirketin sayfasına buradan ulaşabilirsiniz. Bu yeni ürün sayfada ayrıntılı olarak tanıtılmış.

Günde 32 litre içme suyu hiç de fena değil ha? Havadan nem kapan bu alet biraz pahalı görünse de şu sıralar çok lazım görünüyor. Fakat kafama takılan birşey ise şu: içme suyu tadında mı yoksa saf su tadında mı olacak bu aletin yaptığı su!

yavaş gidiyor olsak da emniyet kemeri önemli

2007-07-28T11:46:00.001+03:00

Aşağıdaki videoda gördüğümüz gibi henüz yeni hareket etmiş bir araca yavaş gidiyor olsa da çarpılması durumunda ön tarafta oturup da emniyet kemeri takmayan yolcunun kendi hayatının yanısıra sürücünün de hayatını nasıl tehlikeye attığı açıkça ortada... Araç hareket etmeden emniyet kemerlerimizi takalım lütfen!

Video için sevgili babama teşekkür ederim.

demokrasi reklamı

2007-07-13T22:05:00.002+03:00

Radikal Gazetesinin hazırladığı demokrasi telemarketing reklamını
aşağıdaki videodan veya altındaki linkten izleyebilirsiniz. İlginç
olmuş.

http://www.youtube.com/watch?v=x9A9WJNGY-Q

Link için Muzaffer'e teşekkür ederim.